معاهده برن

معاهده برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری

منعقده در ۹ سپتامبر ۱۸۸۶

تکمیل شده در پاریس به تاریخ ۴ مه ۱۸۹۶، بازنگری شده در برلین به تاریخ ۱۳ نوامبر ۱۹۰۸، تکمیل شده در برن به تاریخ ۲۰ مارس ۱۹۱۴ و بازنگری در رم به تاریخ ۲ ژوئن ۱۹۲۸ و در بروکسل به تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۴۸ و در استکهلم به تاریخ ۱۴ ژوئیه ۱۹۶۷ و در پاریش ۲۴ ژوئیه ۱۹۷۱ اصلاحی به تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۹

فهرست موضوع‌ها

ماده ۱: تشکیل یک اتحادیه ،

ماده ۲: آثار مورد حمایت ۱. «آثار ادبی و هنری» ۲. امکان الزام به تثبیت؛ ۳. آثار برگرفته (اشتقاقی)؛ ۴. متون رسمی؛ ۵. مجموعه آثار؛ ۶. تعهد به حمایت؛ ذی نفعان حمایت؛ ۷. آثار هنرهای کاربردی و طرح‌ها و طرح‌های صنعتی؛ ۸. اخبار روز

(ماده ۲ مکرر: امکان محدود کردن حمایت از برخی آثار: ۱. برخی سخنرانی‌ها؛ ۲. برخی استفاده از کنفرانس‌ها و خطابه‌ها؛ ۳. حق گردآوری این آثار در یک مجموعه)

ماده ۳: معیارهای حمایت: ۱. تابعیت پدید آورنده؛ محل انتشار اثر؛ ۲. محل سکونت پدیدآورنده؛ ۳. آثار «منتشر شده»؛ ۴. آثار «همزمان منتشر شده»

ماده ۴: معیار حمایت از آثار سینمایی، آثار معماری و برخی آثار هنرهای گرافیکی و تجسمی

ماده ۵: حقوق تضمین شده: ۱ و ۲. خارج از کشور خاستگاه؛ ۳. در کشور خاستگاه؛ ۴. «کشور خاستگاه»

ماده ۶: امکان محدود کردن حمایت در خصوص برخی آثار اتباع برخی از کشورهای غیر عضو اتحادیه: ۱. در کشوری که اثر نخستین بار منتشر شده و در سایر کشور‌ها؛ ۲. مواردی که عطف به ماسبق نمی‌شود؛ ۳. ابلاغ

(ماده ۶ مکرر: حق معنوی: ۱. حق رعایت نام و عنوان اثر، حق اعتراض نسبت به تغییر اثر و حق اعتراض نسبت به سایر انواع لطمات به اثر؛ ۲. پس از مرگ پدید آورنده؛ ۳. طرق شکایت)

ماده ۷: مدت حمایت: ۱. به طور عام؛ ۲. در مورد آثار سینمایی؛ ۳. در مورد آثار بی‌نام و با نام‌های مستعار؛ ۴. آثار عکاسی و هنرهای کاربردی؛ ۵. مبدأ تاریخ محاسبه مدت؛ ۶. مدت بیشتر؛ ۷. مدت کمتر؛ ۸. قوانین حاکم؛ «مقایسه» مواعد

(ماده۷ مکرر: مدت حمایت از آثار مشترک)

ماده ۸: حق ترجمه

ماده ۹: حق تکثیر ۱. به طور عام؛ ۲. موارد استثنا؛ ۳. ضبط صوتی و تصویری

ماده ۱۰: استفاده آزاد از آثار در برخی موارد: ۱. نقل قول؛  ۲- استفاده آموزشی؛ ۳ - قید منبع و نام پدیدآورنده

(ماده ۱۰ مکرر: سایر موارد استفاده آزادانه از آثار ۱. برخی مقالات و برخی آثار پخش شده توسط وسایل ارتباطی جمعی؛ ۲. آثار شنیداری و دیداری مرتبط با مسائل جاری)

ماده ۱۱: برخی حقوق مربوط به آثار نمایشی و موسیقی: ۱. حق عرضه یا حق اجرای عمومی و حق پخش عمومی یک عرضه یا یک اجرا؛ ۲. حق ترجمه

(ماده ۱۱ مکرر: حق پخش رادیویی و حقوق مرتبط: ۱. پخش رادیویی و سایر انواع پخش با وسایل بی‌سیم؛ پخش عمومی اثر پخش شده رادیویی با وسایل با سیم یا بی‌سیم، پخش اثر پخش شده رادیویی با بلندگو یا با سایر وسایل مشابه؛ ۲. مجوزهای الزامی؛ ۳. ضبط، ضبط موقت)

ماده ۱۱ سوم: برخی حقوق مربوط به آثار ادبی: ۱. حق بازخوانی عمومی و حق پخش عمومی بازخوانی؛ ۲. حقوق مربوط به ترجمه

ماده ۱۲: حق اقتباس، تنظیم و سایر تبدیل‌ها

ماده ۱۳: امکان محدود کردن حق ضبط آثار موسیقی و کلام‌های همراه آن: ۱. مجوزهای الزامی؛ ۲. تدابیر انتقالی؛ ۳. توقیف نسخه‌های وارداتی که بدون اجازه پدیدآورنده ساخته شده‌اند.

ماده ۱۴: حقوق سینمایی و حقوق مرتبط: ۱. اقتباس و تکثیر سینمایی؛ به جریان انداختن (توزیع)؛ عرضه و اجرای عمومی و پخش عمومی آثار اقتباسی یا تکثیری با وسایل با سیم؛ ۲. اقتباس از تولیدات سینمایی؛ ۳. نبود مجوزهای الزامی

(ماده ۱۴ مکرر: مقررات خاص مربوط به آثار سینمایی: ۱. الحاق به آثار «اصیل» ۲. دارنده حقوق پدیدآورنده؛ محدودیت در برخی حقوقی برخی پدیدآورندگان مشارکت‌کننده؛ ۳. برخی دیگر از پدیدآورندگان مشارکت‌ کننده)

ماده ۱۴ سوم: «حق تعقیب» در آثار هنری و نسخه‌های خطی: ۱. حق ذی نفع شدن در عملیات باز فروش؛ ۲. قانون حاکم ۳. آیین‌دادرسی

ماده ۱۵: حق استناد به حقوق مورد حمایت: ۱. وقتی که نام پدیدآورنده قید شده یا وقتی که نام مستعار هیچ تردیدی در خصوص هویت پدیدآورنده باقی نمی‌گذارد؛ ۲. برای آثار سینمایی؛ ۳. برای آثار بی‌نام و با نام مستعار؛ ۴. برای برخی آثار منتشر نشده پدید‌آورنده نا‌شناس

ماده ۱۶: آثار تقلبی: ۱. توقیف؛ ۲ توقیف واردات؛ ۳. قانون حاکم

ماده ۱۷: امکان نظارت بر چرخه توزیع، عرضه و به معرض نمایش گذاشتن آثار

ماده ۱۸: آثاری که در زمان لازم الاجرا شدن معاهده وجود دارند: ۱. آثار قابل حمایت در مواردی که مدت حمایت آن‌ها در کشور خاستگاه تمام نشده است؛ ۲. آثار غیرقابل حمایت در مواردی که مدت حمایت در کشور محل تقاضا تمام شده است؛ ۳. اجرای اصول مزبور؛ ۴. موارد خاص

ماده ۱۹: حمایت گسترده‌تر از آنچه معاهده مقرر کرده است

ماده ۲۰: توافقات خاص بین کشورهای عضو

ماده ۲۱: مقررات خاص مربوط به کشورهای در حال توسعه ۱. ارجاع به پیوست؛ ۲. پیوست جزئی از سند می‌باشد

ماده ۲۲: مجمع: ۱. اساسنامه و ترکیب ۲. وظایف؛ ۳. حد نصاب، رای، ناظران؛ ۴. دعوت؛ ۵. قواعد داخلی

ماده ۲۳: کمیته اجرایی: ۱. ساختار؛ ۲. ترکیب؛ ۳. تعداد اعضاء؛ ۴. تقسیم جغرافیایی، ترتیب‌های ویژه؛ ۵. مدت ماموریت، محدودیت‌های انتخاب مجدد، نحوه انتخاب؛ ۶. وظایف؛ ۷. دعوت؛ ۸. حد نصاب، رای؛ ۹. اعضای ناظر؛ ۱۰. قواعد داخلی

ماده ۲۴: دفتر بین المللی: ۱. وظایف به طور عام، دبیرکل؛ ۲ اطلاعات کلی؛ ۳. دوره‌ای؛ ۴. اطلاعات ارائه شده به کشور‌ها؛ ۵. پژوهش و خدمات؛ ۶. شرکت در جلسات؛ ۷. کنفرانس بازنگری؛ ۸. سایر وظایف

ماده ۲۵: امور مالی: ۱. بودجه؛ ۲. هماهنگی با سایر اتحادیه‌ها؛ ۳. منابع؛ ۴. مشارکت‌ها؛ امکان تجدید بودجه؛ ۵. مالیات و بدهی‌ها؛ ۶. سرمایه گردشی؛ ۷. پیش پرداخت کشور میزبان؛ ۸. بررسی حساب‌ها

ماده ۲۶: اصلاحات: ۱. مقرراتی که مجمع می‌تواند اصلاح کند؛ پیشنهاد‌ها؛ ۲. تصویب؛ ۳. لازم الاجرا شدن

ماده ۲۷: بازنگری: ۱. هدف؛ ۲. کنفرانس‌ها؛ ۳. تصویب

ماده ۲۸: پذیرش و لازم الاجرا شدن برای کشورهای غیرعضو اتحادیه: ۱. تصویب، الحاق، امکان حذف برخی مقررات، پس گیری استثناء ۲. لازم الاجرا شدن مواد ۱ الی ۲۰و پیوست؛ ۳. لازم الاجرا شدن مواد ۲۲ الی ۳۸

ماده ۲۹: پذیرش و لازم الاجرا شدن برای کشورهای غیرعضو اتحادیه: ۱. الحاق؛ ۲. لازم الاجرا شدن

(ماده ۲۹ مکرر: اثر پذیرش سند با توجه به اجرای بند ۲ ماده ۱۴ معاهده تاسیس سازمان جهانی مالکیت فکری)

ماده ۳۰: حق شرط‌ها: ۱. محدودیت‌های امکان درج شرط: ۲. شروط قبلی؛ شرط مربوط به حق ترجمه؛ پس‌گیری شرط

ماده ۳۱: قابلیت اجرا در برخی مناطق: ۱. اعلام؛ ۲- باز پس‌گیری اعلام؛ ۳. تاریخ لازم الاجرا شدن اعلام یا بازپس‌گیری آن؛ ۴. ممنوعیت تفسیری که موجب پذیرش وضعیت موجود شود.

ماده ۳۲: اجرای این سند و اسناد پیشین: ۱. بین کشورهای عضو؛ ۲. بین کشور تازه وارد به اتحادیه و سایر کشورهای عضو؛ ۳. اجرای پیوست در چارچوب برخی روابط

ماده ۳۳: اختلافات: ۱. صلاحیت دیوان بین المللی دادگستری؛ ۲. حق شرط مربوط به این صلاحیت؛ ۳. انصراف از شرط

ماده ۳۴: پایان برخی مقررات پیشین: ۱. اسناد پیشین؛ ۲. پیوست پروتکل به سند استکهلم

ماده ۳۵: مدت معاهده؛ انصراف: ۱. مدت نامحدود؛ ۲. امکان انصراف؛ ۳. تاریخ اثربخشی انصراف؛ ۴. زمان انصراف

ماده۳۶: اجرای معاهده: ۱. الزام به وضع تدابیر لازم؛ ۲. تاریخ شروع تعهد

ماده ۳۷: شروط پایانی: ۱. زبان سند؛ ۲. امضا؛ ۳. کپی برابر اصل؛ ۴. ضبط؛ ۵. ابلاغ

ماده ۳۸: مقررات انتقالی: ۱. اجرای «امتیاز پنج ساله»؛ ۲. دفتر اتحادیه، مدیر دفتر؛ ۳. جانشینی دفتر اتحادیه

پیوست: مقررات ویژه برای کشورهای در حال توسعه

ماده ۱: اختیارات در نظر گرفته شده برای کشورهای د‌ر حال توسعه: ۱. امکان استناد به بهره‌مند شدن از برخی اختیارات؛ اعلامیه؛ ۲. مدت اعتبار اعلامیه؛ ۳. کشورهایی که دیگر کشورهای در حال توسعه محسوب نمی‌شوند؛ ۴. ذخیره نسخه‌های موجود؛ ۵. اعلامیه‌های مربوط به برخی سرزمین‌ها؛ ۶. محدودیت رفتار متقابل

ماده ۲: محدودیت‌های وارد بر حق ترجمه: ۱. امکان صدور مجوز توسط مقام صالح؛ ۲ تا ۴. شرایطی که بر اساس آن‌ها مجوز‌ها قابل اعطا هستند؛ ۵. اهدافی که برای آن‌ها مجوز صادر می‌شود؛ ۶. پایان مجوز؛ ۷. آثاری که اساساً برای استفاده‌های خاص (آموزشی) تشکیل شده‌اند؛ ۸. آثاری که از چرخه بازار کنار گذاشته شده‌اند؛ ۹. مجوز برای سازمان‌های پخش رادیویی

ماده ۳: محدودیت‌های وارد بر حق تکثیر: ۱. امکان اعطای مجوز توسط مقام صالح؛ ۲. تا ۵. شرایطی که بر اساس آن‌ها این گونه مجوز‌ها را می‌توان صادر کرد؛ ۶. پایان مجوز‌ها؛ ۷. آثاری که مشمول این ماده می‌شوند.

ماده ۴: مقررات مشترک مجوزهای پیش بینی شده در مواد ۲ و ۳: ۱و ۲: آیین رسیدگی؛ ۳. اشاره به نام پدید‌آورنده و عنوان اثر؛ ۴. صادرات نسخه‌ها؛ ۵: قید کشور محل اجرای مجوز؛ ۶. پرداخت

ماده ۵: امکان دیگری برای محدودیت حق ترجمه: ۱. نام مقرر در سند ۱۸۸۶ و ۱۸۹۶؛ ۲. عدم امکان تغییر نظام پس از انتخاب ماده ۲؛ ۳. مهلت انتخاب نظام دیگر

ماده ۶: امکان اجرا یا پذیرش اجرای برخی مقررات پیوست قبل از ملحق شدن به آن: ۱. اعلامیه؛ ۲. امین و تاریخی که از آن زمان، اعلامیه موثر واقع می‌شود. کشورهای اتحادیه که مشتاق به حمایت به شیوه موثر و همچنین در حد امکان یکنواخت از حقوق پدیدآورندگان آثار ادبی و هنری هستند، با اذعان به اهمیت کارهای انجام شده در کنفرانس بازنگری استکهلم در سال ۱۹۶۷، به بازنگری در سند استکهلم بدون اینکه مقررات مواد ۱ تا ۲۰ و ۲۲ تا ۲۶ این سند را تغییر دهند توافق کردند. در نتیجه نمایندگان تام الاختیار امضا کنندۀ این سند، پس از ارائه مدارک کامل و صحیح دال بر نمایندگی خود، به آنچه ذیلاً می‌آید توافق کردند:

ماده ۱: تشکیل اتحادیه کشورهایی که مشمول این معاهده می‌شوند اتحادیه‌ای را برای حمایت از حقوق پدیدآورندگان آثار ادبی و هنری تشکیل می‌دهند.

ماده ۲:  آثار مورد حمایت ۱. «آثار ادبی و هنری»؛ ۲. شرط تثبیت؛ ۳. آثار برگرفته (اشتقاقی)؛ ۴. متون رسمی؛ ۵. مجموعه آثار؛ ۶. تعهد به حمایت؛ ذی نفعان حمایت؛ ۷. آثار هنرهای کاربردی و طرح‌ها و طرحهای صنعتی؛ ۸. اخبار روز  که شامل موارد ذیل میباشد:

1) اصطلاح «آثار ادبی و هنری» تمامی آفرینش‌های مربوط به گسترۀ ادبی، علمی و هنری صرف نظر از روش یا شکل ابراز آن‌ها را در بر می‌گیرد مانند موارد زیر: کتاب‌ها، بروشور‌ها و دیگر نوشته‌ها؛ کنفرانس‌ها، نطق‌های کوتاه، موعظه‌ها و دیگر آثاری که دارای ماهیت مشابه هستند؛ آثار نمایشی یا نمایشی – موسیقیایی، رقص‌ها، پانتومیم‌ها؛ تنظیم موسیقی با کلام یا بدون آن، آثار سینمایی و نیز آثاری که مشابه آثار سینمایی ابراز می‌شوند؛ آثار مربوط به طراحی، نقاشی، معماری، پیکره، گراور، لیتوگرافی؛ آثار عکاسی که مشابه روش آثار عکاسی ابراز می‌شوند؛ آثار هنرهای کاربردی؛ تصاویر، نقشه‌های جغرافیایی؛ نقش‌ها؛ کروکی‌ها و آثار تجسمی مرتبط با جغرافی، توپوگرافی (موقعیت طبیعی)، معماری و علوم.

۲) با وجود این، حق برای قانون‌گذاران کشورهای عضو اتحادیه محفوظ است که مقرر کنند، آثار ادبی و هنری یا فقط یک یا چند دسته از آن‌ها مادام که روی یک حامل مادی تثبیت نشده‌اند مورد حمایت قرار نگیرند.

۳) ترجمه، اقتباس، تنظیم موسیقی و سایر انواع تبدیل‌های اثر ادبی و هنری، بدون آنکه به حق پدید آورندۀ اثر اصلی خدشه‌ای وارد شود، همچون آثار اصیل تحت حمایت قرار می‌گیرند.

۴) در اختیار قانون‌گذاران کشورهای عضو اتحادیه است که متون رسمی قانونی، اداری یا قضایی و نیز ترجمه رسمی این متون را مشمول حمایت قرار دهند.

۵) مجموعه آثار ادبی یا هنری مانند دایرۀ المعارف‌ها و جنگ‌ها که به لحاظ انتخاب یا ترتیب موضوعات، آفرینش فکری به شما می‌آیند، بدون ایراد لطمه به حقوق پدیدآورندگان هر یک از آثار تشکیل دهندۀ مجموعه، مورد حمایت قرار می‌گیرند.

۶) آثار ذکر شده در بالا در تمامی کشورهای عضو اتحادیه مورد حمایت به نفع پدیدآورندگان و قائم مقامان آن‌ها اعمال می‌شود.

۷) تعیین حوزه اعمال قوانین کشور‌ها نسبت به آثار هنرهای کاربردی و طرح‌های صنعتی و مدل‌ها و همچنین تعیین شرایط حمایت از این آثار، طرح‌ها و مدل‌ها با رعایت مقررات بند ۴ ماده ۷ این کنوانسیون در صلاحیت قانون گذاری‌های کشورهای عضو است. برای آثاری که فقط به عنوان طرح‌ها و مدل‌ها در کشور خاستگاه مورد حمایت هستند درخواست حمایت در یک کشور عضور دیگر اتحادیه به جز حمایت خاص که در آن کشور برای طرح‌ها و مدل‌ها قائل هستند، ممکن نیست. با وجود این، اگر چنین حمایت خاص در آن کشور وجود نداشته باشد آثار مذکور به عنوان آثار هنری مورد حمایت قرار می‌گیرند.

۸) حمایت این معاهده شامل اخبار روز یا وقایع متنوع که واجد جنبۀ اطلاع رسانی مطبوعاتی صرف هستند، نمی‌شود.

ماده ۲ مکرر: ( امکان محدود کردن حمایت از برخی آثار: ۱. برخی سخنرانی‌ها؛ ۲. برخی استفاده‌ها از کنفرانس‌ها و خطابه‌ها؛ ۳. حق گردآوری این آثار در یک مجموعه  )

۱) در اختیار قانون گذاران کشورهای عضو اتحادیه است که بخشی از حمایت مقرر در ماده قبلی یا تمام آن را نسبت به سخنرانی‌های سیاسی و سخنرانی‌های ایراد شده در جریان رسیدگی‌های قضایی حذف کند.

۲) همچنین، در اختیار قانون گذاری‌های کشورهای عضو است شرایطی را معین کنند که بر اساس آن‌ها کنفرانس‌ها، خطابه‌ها و سایر آثار ماهیتاً مشابه که برای عمومی پخش شوند و موضوع اطلاع رسانی به عمومی مقرر در بند ۱ ماده ۱۱ مکرر این معاهده قرار بگیرد، هنگامی که چنین استفاده‌ای با هدف اطلاع رسانی توجیه می‌شود.

۳) با وجود این، پدید آورنده از حق انحصاری گردآوری آثار خود – که در بند قبلی مورد اشاره قرار گرفت – در یک مجموعه برخوردار است.

ماده ۳: معیار حمایت: ۱. ملیت پدیدآورنده؛ محل انتشار اثر؛ ۲. محل سکونت پدیدآورنده؛ ۳. آثار «منتشر شده»؛ ۴. آثار «همزمان منتشر شده»

۱) موارد زیر تحت حمایت این معاهده قرار دارند:

الف) پدید آورندگان تبعه یکی از کشورهای عضو اتحادیه نسبت به آثار منتشر شده یا منتشر نشدۀ آن‌ها؛

ب) پدیدآورندگان غیر تبعه یکی از کشورهای عضو اتحادیه منتشر می‌شوند.

۲) معاهده پدیدآورندگانی را که تبعه کشورهای عضو اتحادیه نیستند اما در یکی از آن کشور‌ها سکونت معمولی دارند همانند پدیدآورندگان تبعه آن کشور‌ها تلقی می‌نماید.

۳) مقصود از «آثار منتشر شده» آثاری هستند که با رضایت پدیدآورندگان آن‌ها، صرف نظر از نوع نشر با این هدف منتشر می‌شوند که قرار دادن نسخه‌ها در اختیار جامعه نیازهای منطقی آن را با توجه به طبیعت اثر بر طرف نماید.

عرضه یک اثر نمایشی، نمایشی – موسیقيایی یا سینمایی، اجرای یک اثر موسیقی، بازخوانی یک اثر ادبی در مقابل عموم، ارسال یا پخش رادیویی آثار ادبی یا هنری به نمایش گذاردن یک اثر هنری و ساخت یک اثر معماری، انتشار محسوب نمی‌شود.

۴) هر اثری که در دو یا چند کشور طی سی روز از تاریخ نخستین انتشار منتشر شود، در حکم اثر همزمان منتشر شده در چند کشور محسوب می‌شود.


ماده ۴ : معیار حمایت از آثار سینمایی، آثار معماری و برخی آثار هنرهای گرافیکی و تجسمی اشخاص زیر مشمول حمایت این معاهده می‌باشند، حتی اگر شرایط مقرر در ماده ۳ فراهم نباشد،

الف) پدیدآورندگان آثار سینمایی که مرکز اصلی تولید کننده یا محل سکونت معمولی‌اش در یکی از کشورهای عضو اتحادیه است؛

ب) پدیدآورندگان آثار معماری‌ای که در یکی از کشورهای عضو بنا شده است و یا آثار هنرهای گرافیکی و تجسمی که در ساختمان مستقر در یکی از کشورهای عضو اتحادیه به کار رفته است.


ماده ۵: حقوق تضمین شده: ۱و۲. خارج از کشور خاستگاه  ۴.کشور خاستگاه

۱) پدیدآورندگان از حمایت مقرر برای آثاری که مطابق معاهده مشمول حمایت می‌شوند، در کشور‌های اتحادیه غیر از کشور خاستگاه اثر، از حقوقی که قوانین مربوط در حال حاضر برای اتباع داخلی قائل‌اند یا بعداً می‌شوند، همچنین از حقوق خاص که این معاهده مقرر می‌داد بهره‌مند می‌شوند.

۲) برخورداری و اجرای این حقوق تابع هیچ تشریفات خاص نیست؛ این برخورداری کاملاً مستقل از حمایت قائل شده توسط کشور خاستگاه اثر است. در نتیجه، جدا از شرایط مقرر در معاهده، دامنه حمایت و نیز وسایل تضمین حفظ حقوق پدیدآورنده منحصراً مطابق قوانین کشوری که در آن درخواست حمایت شده، تعیین می‌شود.

۳) حمایت در کشور خاستگاه توسط قوانین داخلی تعیین می‌شود با وجود این، هنگامی که پدیدآورنده، تبعه کشور خاستگاه اثر تحت حمایت این معاهده نیست، از‌‌ همان حقوقی که پدیدآورندگان اتباع آن کشور دارا هستند، برخوردار خواهد بود.

۴) کشورهای زیر کشور خاستگاه محسوب می‌شوند:

الف) برای آثاری که نخستین بار در یکی از کشورهای عضو اتحادیه منتشر می‌شود، کشور اخیر با وجود اين، اگر آثار در چندین کشور عضو که دارای مدت حمایت متفاوت هستند، به طور هم‌زمان منتشر شوند کشوری که مدت حمایت کمتری قائل است؛

ب) در صورتی که اثر به طور هم‌زمان در یک کشور خارج از اتحادیه و یک کشور اتحادیه منتشر شود، کشور اخیر؛

ج) در خصوص آثار منتشر نشده و آثاری که برای نخستین بار در یک کشور غیر عضو، منتشر می‌شوند، بدون انتشار همزمان اثر در یک کشور عضو، کشور عضو اتحادیه که پدیدآورنده تبعه آن است. با وجود اين،

۱) اگر مرکز اصلی یا محل سکونت معمولی تولید کنندۀ اثر سینمایی در یکی از کشورهای عضو باشد، کشور خاستگاه کشور اخیر خواهد بود.

۲) اگر اثر معماری مطرح باشد که در یک کشور عضو بنا شده است، یا اثر هنر گرافیکی و تجسمی باشد که جزئی از ساختمان واقع در یک کشور عضو است، کشور اخیر کشور خاستگاه خواهد بود.


ماده ۶: امکان اعمال محدودیت حمایت در خصوص برخی آثار اتباع برخی از کشورهای غیر عضو اتحادیه: ۱. در کشوری که اثر نخستین بار منتشر شده و در سایر کشور‌ها؛ ۲. مواردی که عطف به ماسبق نمی‌شود؛ ۳. ابلاغ  

۱) در مواردی که کشور غیر عضو اتحادیه از آثار پدیدآورندگان یک کشور عضو اتحادیه حمایت کافی به عمل نیاورد کشور اخیر می‌تواند حمایت آثار پدید آورندگانی را که در زمان نخستین انتشار آن آثار، تبعه آن کشور غیر عضو هستند و در یکی از کشورهای عضو اتحادیه سکونت عادی ندارند، محدود کند. اگر کشور محل نخستین انتشار از این اختیار استفاده کرد، سایر کشورهای عضو اتحادیه در مورد آثاری که بدین ترتیب مشمول رفتار خاص شده‌اند ملزم به اعطای حمایتی بیش از آنچه که کشور محل نخستین انتشار برای آن آثار قائل است، نیستند.

۲) هیچ یک از محدودیت‌های مقرر در بند پیشین به حقوق مکتسبه پدید آورندۀ یک اثر منتشر شده در یک کشور عضو اتحادیه پیش از به اجرای در آمدن این محدودیت، لطمه‌ای وارد نمی‌کند.

۳) کشورهای عضو که مطابق این ماده حمایت از حقوق پدید آورندگان ادبی و هنری را محدود می‌کنند، آن را به صورت مکتوب به دبیر کل سازمان جهانی مالکیت فکری (که از این پس با عنوان» دبیرکل «مشخص می‌شود)، ابلاغ خواهند کرد که کدام کشور‌ها و کدام حقوق از اتباع کشورهای مزبور مشمول و موضوع این محدودیت هستند. دبیر کل بلافاصله آن را به اطلاع سایر کشورهای عضو اتحادیه خواهد رساند.

(ماده ۶ مکرر:  حق معنوی: ۱. حق حرمت نام و عنوان بر اثر، حق اعتراض نسبت به تغییر اثر و حق اعتراض نسبت به سایر انواع لطمات به اثر؛ ۲. پس از مرگ پدیدآورندۀ؛ ۳. طرح دعاوی)

۱) مستقل از حقوق مالی پدیدآورنده و حتی پس از انتقال این حقوق، پدیدآورنده دارای حق ولایت نسبت به اثر است و می‌تواند به هرگونه تحریف، حذف یا هر نوع تغییر اثر یا هر نوع لطمۀ دیگر نسبت به آنکه موجب خدشه دار شدن اعتبار یا شهرت او شود، اعتراض کند.

۲) حقوق مقرر برای پدیدآورنده وفق بند ۱ یاد شده دست کم پس از مرگ تا انقضای حقوق مالی حفظ می‌شود و توسط اشخاص یا نهادهایی که به موجب قوانین ملی کشور محل تقاضای حمایت صلاحیت دارند، اجرا می‌گردد با وجود این، کشورهایی که قوانین حاکم آن‌ها در زمان تصویب یا الحاق به این معاهده فاقد مقررات حمایت پس از مرگ، مقرر در بند یک ماده یاد شده، هستند می‌توانند مقرر کنند که برخی از این حقوق بعد از مرگ پدیدآورنده باقی نمی‌ماند.

۳) طرح دعاوی برای حفظ حقوق مقرر در این ماده توسط قوانین کشوری که در آن تقاضای حمایت شده، تعیین می‌شود.

ماده ۷: مدت حمایت: ۱. به طور عام؛ ۲. در مورد آثار سینمایی؛ ۳. در مورد آثار بی‌نام و با نام‌های مستعار؛ ۴. آثار عکاسی و هنرهای کاربردی ۵. تاریخ محاسبه مدت ۶. مدت بیشتر ۷. مدت کمتر ۸. قوانین حاکم «مقایسه مواعد»

۱) مدت حمایت مقرر در این معاهدۀ شامل عمر پدیدآورنده و پنجاه سال پس از مرگ وی می‌باشد.

۲) با وجود این، در مورد آثار سینمایی، کشورهای عضو مختارند مدت حمایت را پنجاه سال از تاریخی که با موافقت پدیدآورنده اثر در دسترس عموم قرار می‌گیرد، یا در فرض عدم انجام چنین کاری طی پنجاه سال از تاریخ تهیه اثر، مدت حمایت را مقرر دارند.

۳) در مورد آثار بی‌نام و یا با نام مستعار، طول مدت حمایت مطابق این معاهده پنجاه سال پس از آنکه اثر به صورت مجاز در اختیار عمومی قرار گرفته، می‌باشد. با وجود این مدت حمایت از آثار با نام مستعار که در مورد مشخصات پدیدآورنده آن هیچ تردیدی وجود ندارد‌‌ همان مدت مقرر در بند (۱) خواهد بود. اگر پدیدآورندۀ آثار بی‌نام یا با نام مستعار در طول مدت فوق هویت خود را آشکار نماید، مدت حمایت‌‌ همان مدت مقرر در بند (۱) خواهد بود. کشورهای عضو اتحادیه ملزم به حمایت از آثار بی‌نام و یا با نام نیستند که ظن قوی راجع به مرگ پدیدآورنده آن‌ها از پنجاه سال قبل وجود دارد.

۴) کشورهای عضو اتحادیه مجازند که مدت حمایت از آثار عکاسی و هنرهای کاربردی را که به عنوان آثار هنری مورد حمایت قرار می‌گیرند، تعیین کنند با وجود این این مدت کمتر از بیست و پنج سال از تاریخ ایجاد اثر نخواهد بود.

۵) مدت حمایت پس از مرگ پدیدآورنده و مدت‌های مذکور در بندهای (۲)، (۳) و (۴)، از تاریخ مرگ یا تاریخ واقعۀ در بندهای یاد شده خواهد بود. در هر صورت مدت این مهلت‌ها از تاریخ او ژانویه سال پس از مرگ یا واقعۀ مذکوز محاسبه خواهد شد.

۶) کشورهای عضو می‌توانند مدت حمایت بیشتر نسبت به مدت‌های مقرر در بندهای قبلی به پدیدآورندگان اعطا کنند.

۷) آن دسته از کشورهای عضو اتحادیه که به سند اصلاحی رم این کنوانسیون متعهد شده‌اند و مطابق قوانین لازم الاجرای ملی خود در زمان امضای این سند مدت‌های حمایت کمتر از آنچه دربند‌های قبلی مقرر شده، اعطا می‌کنند، مختار به حفظ آن‌ها در زمان تصویب و یا الحاق به این سند هستند.

۸) در تمامی موارد، مدت حمایت مطابق قانون کشور محل تقاضای حمایت تعیین می‌شود، مگر اینکه قانون کشور اخیر به نحوی دیگر مقرر دارد. با وجود این، این مدت متجاوز از مدت مقرر در کشور خاستگاه اثر نخواهد بود.

(ماده ۷ مکرر: مدت حمایت از آثار مشترک مفاد ماده قبل همچنین در مواردی که حقوق پدیدآورنده به طور مشترک به پدیدآورندگان همکار یک اثر تعلق دارد، قابل اعمال است، مشروط بر اینکه مهلت‌های پس از مرگ پدیدآورنده از تاریخ مرگ آخرین پدیدآورندۀ همکار بازمانده محاسبه شود.)

ماده ۸:  حق ترجمه پدیدآورندگان آثار ادبی و هنری تحت حمایت این معاهده در طول مدت حمایت از اثر اصلی از حق انحصاری ترجمه و اعطای اجازه ترجمه آثار خود برخوردارند.

ماده ۹: حق تکثیر: ۱. به طور عامل؛ ۲. موارد استثنا؛ ۳. ضبط صورتی و تصویری

۱) پدیدآورندگان آثار ادبی و هنری تحت حمایت این معاهده از حق انحصاری اعطای اجازه تکثیر آثار خود به هر شکل و نوع برخوردارند.

۲) برای قانون‌گذاری‌های کشورهای عضو اتحادیه اختیار اعطای اجازه تکثیر این آثار در موارد خاص محفوظ است، مشروط بر اینکه چنین تکثیری به بهره برداری عادی اثر لطمه وارد نکرده و به منافع قانونی پدیدآورنده زیان غیر موجه وارد نسازد. از نظر این معاهده هر نوع ضبط صوتی یا تصویری تکثیر تلقی می‌شود.

ماده ۱۰: استفاده آزاد آثار در برخی موارد: ۱. نقل قول؛ ۲. استفادۀ آموزشی؛ ۳. قید منبع و نام پدیدآورنده

۱) نقل از آثاری که قبلاً به طور مجاز در اختیار عمومی قرار گرفته، مجاز است مشروط بر اینکه استفاده از نقل قول جنبۀ معقول داشته و با توجه به هدف مورد نظر قابل توجیه باشد. همچنین نقل قول از مقالات روزنامه‌ها و نشریات ادواری که به شکل بررسی‌های مطبوعاتی هستند، مجاز است.

۲) تعیین استفادۀ مجاز آموزشی تکثیر، پخش رادیویی، ضبط صوتی یا تصویری از آثار ادبی یا هنری در اختیار قانون گذاری‌های کشورهای عضو اتحادیه و توافق‌های خاص موجود بین آن‌ها یا توافق‌هایی که در آینده منعقد می‌کنند، می‌باشد، به شرط اینکه چنین استفاده‌ای معقول بوده و با توجه به هدف قابل توجیه باشد.

۳) نقل قول‌ها و استفاده‌های مذکور در بند پیشین باید با ذکر منبع و ذکر نام پدیدآورنده باشد، در صورتی که در منبع آمده باشد.

(ماده ۱۰ مکرر: سایر موارد استفادۀ آزادانه از آثار: ۱. برخی مقالات و برخی آثار پخش شده توسط وسایل ارتباطات جمعی؛ ۲. آثار شنیداری و دیداری مرتبط با مسائل جاری)

۱) قانون گذاری‌های کشور‌های عضو مختارند تکثیر مقالات راجع به مسائل روز اقتصادی، سیاسی یا مذهبی را که در روزنامه‌ها یا مجلات دوره‌ای منتشر شده‌اند یا آثار پخش شدۀ رادیویی مشابه را توسط وسایل ارتباط جمعی یا پخش رادیویی یا پخش با وسایل ارتباطی با سیم، در مواردی که صراحتاً منع نشده است، تجویز کنند. با وجود این، همواره منبع باید به روشنی قید شود؛ ضمانت اجرای این تعهد توسط قانون کشور محل تقاضای حمایت تعیین می‌شود.

۲) در اختیار قانون‌گذاری کشورهای عضو است شرایطی را وضع کنند که مطابق آن به مناسبت گزارش وقایع جاری، آثار ادبی یا هنری که در جریان رویداد دیده یا شنيده شده‌اند، با عکس یا فیلم یا با پخش رادیویی یا پخش با وسایل با سیم در حدی که هدف اطلاع رسانی آن را توجیه کند، تکثیر شوند و در دسترس عموم قرار گیرند.

مادۀ ۱۱: برخی حقوق مربوط به آثار نمایشی و موسیقی: ۱. حق عرضه یا حق اجرای عمومی و حق پخش عمومی یک عرضه یا یک اجرا؛ ۲. حق ترجمه  

۱) پدیدآورندگان آثار نمایشی، نمایشی – موسیقيایی و موسیقی از حق انحصاری اعطای اجازه در موارد ذیل برخوردارند:

یک) عرضه و اجرای عمومی آثارشان، از جمله عرضه و اجرای عمومی به هر وسیله و هر روش؛

دو) پخش عمومی عرضه و اجرای آثار خود به هر وسیله.

۲) پدیدآورندگان آثار نمایشی و نمایشی – موسیقایی طی مدت حمایت از اثر اصلی از‌‌ همان حقوق در ارتباط با ترجمۀ آثارشان بهره‌مند می‌باشند.

(مادۀ ۱۱ مکرر: حق پخش رادیویی و حقوق مرتبط: ۱. پخش رادیویی و سایر انواع پخش با وسایل بی‌سیم، پخش عمومی اثر پخش شدۀ رادیویی با وسایل با سیم، پخش اثر پخش شدۀ رادیویی با بلند گو یا با سایر وسایل مشابه، ۲. مجوز الزامی، ۳. ضبط، ضبط موقت)

۱) پدیدآورندگان آثار ادبی و هنری از حق انحصاری اعطای اجازه در موارد ذیل برخوردارند:

یک) پخش رادیویی یا اطلاع رسانی عمومی آثار با هر وسیله که موجب پخش بی‌سیم علائم، اصوات یا تصاویر شود؛

دو) هر پخش عمومی اثر پخش شدۀ رادیویی خواه با سیم یا بی‌سیم وقتی که این پخش را سازمانی غیر از سازمان نخستین انجام داده است؛

سه) پخش عمومی با بلندگو یا هر وسیله مشابه دیگر که ارسال کننده علائم، اصوات یا تصاویر اثر پخش شدۀ رادیویی باشد.

۲) تعیین شرایط اجرای حقوق مقرر در بند ۱ فوق با قوانین کشورهای عضو می‌باشد، اما این شرایط صرفاً در کشور واضع آن‌ها اجرا خواهد شد. این شرایط نمی‌تواند به هیچ وجه به حق معنوی پدیدآورنده و به حق دریافت غرامت منصفانۀ پدیدآورنده که با توافق و یا در غیر این صورت توسط مقام صالح تعیین می‌شود، لطمه‌ای وارد سازد.

۳) اجازۀ اعطایی مطابق بند ۱ این ماده شامل اجازۀ ضبط با وسایل تثبیت اصوات یا تصاویر اثر پخش شدۀ رادیویی نمی‌شود، مگر در صورت شرط خلاف، با وجود این نظام ضبط موقت توسط سازمان رادیویی با دستگاه‌های خود جهت برنامه‌های خود در اختیار قوانین کشورهای عضو است. با این قوانین می‌توان نگهداری ضبط‌ها را به لحاظ ویژگی استثنایی اسنادی آن‌ها در آرشیو رسمی تجویز کرد.

مادۀ ۱۱ سوم: برخی حقوق مربوط به آثار ادبی: ۱. حق بازخوانی عمومی و حق پخش عمومی بازخوانی؛ ۲. حقوق مربوط به ترجمه

۱) پدیدآورندگان آثار ادبی از حق انحصاری اعطای اجازه موارد ذیل برخوردارند:

یک) بازخوانی عمومی آثارشان، از جمله بازخوانی عمومی به هر روش و وسیله؛

دو) پخش عمومی بازخوانی آثارشان به هر وسیله.

۲) پدیدآورندگان آثار ادبی طی مدت برخورداری از حقوق اثر اصلی در مورد ترجمه آثارشان از حقوق مشابه برخوردارند.

ماده ۱۲:  حق اقتباس، تنظیم و سایر تبدیل‌ها پدیدآورندگان آثار ادبی یا هنری از حق انحصاری اعطای اجازه اقتباس، تنظیم و سایر تبدیل‌های آثارشان برخوردار می‌باشند.

ماده ۱۳:  مکان محدود کردن حق ضبط آثار موسیقی و کلام‌های همراه آن: ۱. مجوزهای الزامی؛ ۲. موازین انتقالی؛ ۳. توقیف نسخه‌های وارداتی که بدون اجازۀ پدیدآورنده ساخته شده ‌اند  

۱) هر کشور عضو می‌تواند، در آنچه به او مربوط می‌شود، محدودیت‌ها شرایط راجع به حقوق انحصاری پدیدآورندۀ اثر موسیقی و پدیدآورندۀ کلام که پیش از این شخص اخیر ضبط آن را با اثر موسیقی اجازه داده، تعیین کند و ضبط صوتی چنین اثر موسیقی، و در صورت مقتضی با کلام آن را تجویز کند. اما محدودیت‌ها و شرایطی با این ماهیت در کشورهای واضع فقط دارای اثر کاملاً محدود است و به هیچ وجه به حقوق پدیدآورنده در گرفتن غرامت منصفانه که با توافق و در غیر این صورت توسط مقام صالح تعیین می‌شود، لطمه‌ای وارد نمی‌کند.

۲) ضبط آثار موسیقی که در یک کشور عضو وفق بند ۳ ماده ۱۳ اصلاحی رم مصوب ۲ ژوئن ۱۹۲۸ و اصلاحی بروکسل مصوب ۲۶ ژوئن ۱۹۴۸ صورت گرفته را می‌توان طی دو سال از تاریخ الحاق این کشور‌ها به سند فوق بدون رضایت پدیدآورندۀ اثر موسیقی در کشور مزبور تکثیر کرد.

۳) واردات و ضبط‌های صورت گرفته وفق بندهای ۱ و ۲ این ماده بدون اجازه طرف‌های ذی نفع در کشوری دیگر که در آن مجاز نیست، قابل توقیف است.

ماده ۱۴:  (حقوق سینمایی و حقوق مرتبط: ۱. اقتباس و تکثیر سینمایی، به جریان انداختن، عرضه و اجرای عمومی و پخش عمومی آثار اقتباسی یا تکثیری با وسایل با سیم؛ ۲. اقتباس تولیدات سینمایی؛ ۳. نبود مجوز الزامی)

پدیدآورندگان آثار ادبی یا هنر دارای حق انحصاری در موارد ذیل هستند:

یک) اقتباس و تکثیر سینمایی آثار و به جریان انداختن آثار اقتباسی یا تکثیری؛

دو) عرضه و اجرای عمومی و پخش عمومی آثار اقتباسی یا تکثیری با وسایل با سیم.

اقتباسی به هر شکل هنری از تولیدات سینمایی که مبتنی بر آثار ادبی یا هنری است، بدون ایراد لطمه به حقوق پدیدآورندگان آن‌ها منوط به اجازه پدیدآورندگان آثار اصلی است. مقررات بند ۱ مادۀ ۱۳ در این باره مجری نیستند.

(ماده ۱۴ مکرر : مقررات خاص مربوط به آثار سینمایی: ۱. الحاق بخ آثار» اصلی «، ۲. دارندۀ حقوق پدید آورنده؛ محدودیت در برخی حقوق برخی پدیدآوردنگان مشارکت کننده؛ ۳. برخی دیگر از پدیدآورندگان مشارکت کننده)

 اثر سینمایی بدون لطمه زدن به حقوق پدیدآورندۀ هر اثر اقتباسی یا تکثیری، به عنوان یک اثر اصلی مورد حمایت است دارندۀ حقوق پدیدآورنده در اثر سینمایی از حقوق مشابه پدیدآورندۀ یک اثر اصلی، از جمله حقوق مقرر در ماده قبل برخوردار است:

الف) تعیین دارندگان حقوق پدیدآورندۀ در اثر سینمایی در صلاحیت قانون کشور محل درخواست حمایت است.

ب) با وجود این، در آن دسته از کشورهای عضو که حسب قانون برخی پدیدآورندگان مشارکت کننده در تهیه اثر سینمایی نیز در زمره دارندگان حقوق به شمار می‌روند، چنان چه آن‌ها متعهد به چنین مشارکتی شده باشند، نمی‌توانند مانع تکثیر، به جریان انداختن، عرضه و اجرای عمومی، پخش عمومی با وسیله با سیم، پخش رادیویی، به اطلاع عمومی رسانیدن، زیرنویسی و دوبلاژ متون اثر سینمایی شوند، مگر در صورت شرط خلاف با استثناء.

ج) تعیین شکل تعهد مقرر فوق، در اجرای بند ب پیشین، اعم از اینکه قرارداد نوشته باشد یا خیر و یا اینکه یک سند نوشته مشابه در صلاحیت قانون کشور عضوی است که مقرر اصلی یا محل سکونت عادی تولید کننده اثر سینمایی در آن واقع است با وجود این، کشور عضو محل درخواست حمایت، مختار به تعیین این است که تعهد باید به صورت قرارداد نوشته یا یک سند نوشته مشابه باشد کشورهایی که از این اختیار استفاده می‌کنند باید آن را به دبیر کل با اخطار کتبی ابلاغ کنند، که آن هم توسط دبیرکل به اطلاع سایر مشورهای عضو خواهد رسید.

د)» شرط خلاف یا استثناء «به مفهوم هر شرط محدودکننده است که می‌تواند همراه چنین تعهدی باشد

۳) مقررات بخش ب بند ۲ فوق دربارۀ پدیدآوردنگان سناریو‌ها، دیالوگ‌ها و آثار موسیقی تولید شده برای اثر سینمایی و کارگردان اصلی اثر سینمایی قابل اعمال نیست، مگر اینکه قانون ملی به نحو دیگری مقرر دارد با وجود این کشورهای عضوی که قانون آن‌ها فاقد مقرراتی برای اعمال بخش ب بند ۲ یاد شده بر کارگران اصلی است باید آن را با اخطار کتبی به دبیر کل اعلام کنند، که او هم بلافاصله آن را به اطلاع سایر کشورهای عضو خواهد رساند.

ماده ۱۴ سوم: «حق تعقیب» در آثار هنری و نسخه‌های خطی: ۱- حق ذی نفع شدن در عملیان بازفروش؛ ۲. قانون حاکم؛ ۳. آیین دادرسی  

۱) پدیدآورنده یا پس از مرگ او اشخاص یا نهادهایی که به موجب قوانین ملی مجاز می‌باشند، در ارتباط با آثار هنری اصیل و نسخه‌های خطی اصیل نویسندگان و مصنفان موسیقی، از حقی غیر قابل انتقال برخوردارند که عبارت است از سهیم شدن آن‌ها در حاصل فروش اثری که پس از نخستین واگذاری توسط پدیدآورنده صورت می‌گیرد.

۲) حمایت مقرر در بند فوق فقط در آن دسته از کشورهای عضو اتحادیه قابل درخواست است که قانون ملی پدیدآورنده آن را تجویز کند و تا حدی که قانون کشور‌ محل درخواست آن را مجاز می‌دارد.

۳) شرایط و نرخ مبلغ دریافتی را قانون ملی هر کشور تعیین می‌کند.

ماده ۱۵: حق استناد به حقوق مورد حمایت: ۱- وقتی که نام پدیدآورنده قید شده یا وقتی که نام مستعار هیچ تردیدی در خصوص هویت پدیدآورنده باقی نمی‌گذارد؛ ۲- برای آثار سینمایی؛ ۳- برای آثار بی‌نام و با نام مستعار؛ ۴- برای برخی آثار منتشر نشده پدیدآورنده نا‌شناس [

۱) برای اینکه پدیدآورندگان آثار ادبی و هنری تحت حمایت این معاهده مشمول عنوان قرار گرفته و در نتیجه در دادگاه‌های کشورهای عضو مجاز به پیگرد ناقضان حقوق باشند؛ قید نام به نحو معمول روی اثر کفایت می‌کند مگر در صورت اثبات خلاف. اجرای این بند حتی اگر نام مستعار باشد همین که نام مستعار تردیدی در مورد هویت پدیدآورنده باقی نمی‌گذارد، مجری است.

۲) برای آثار بی‌نام و با نام مستعار غیر از موارد مذکور در بند ۱، ناشری که نام او روی اثر قید شده بدون نیاز به دلیلی دیگر نماینده پدیدآورنده تلقی می‌شود ناشر با این عنوان مجاز به حفظ و استناد به حقوق پدیدآورنده است. در مواردی که پدیدآورنده هویت خود را فاش و تعلق اثر به خود را ثابت می‌کند مقررات این بند غیر قابل اجرا می‌شوند.

۴) الف) برای آثار منتشر نشده که هویت پدیدآورنده آن‌ها ناشناخته است، اما شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه پدیدآورنده تبعه یک کشور عضو است، اختیار تعیین مقام صالح به عنوان نماینده پدیدآورنده جهت حفظ و استناد به حقوق او در کشورهای عضو در صلاحیت قانون آن کشور است.

ب) کشورهای عضو که مطابق این مقرره مبادرت به تعیین چنین اشخاصی می‌کنند، آن را طی اعلامیه‌ای به صورت مکتوب که حاوی اطلاعات مربوط به مقام تعیین شده است به دبیر کل اعلام خواهند کرد دبیر کل بلافاصله چنین اعلامیه‌ای را به اطلاع سایر کشورهای عضو‌ خواهد رساند.

ماده ۱۶: آثار تقلبی: ۱- توقیف؛ ۲- توقیف واردات؛ ۳- قانون حاکم

۱) هر اثر تقلبی در کشورهای عضو که اثر اصلی در آن‌ها مشمول حمایت قانونی است، قابل توقیف است.

۲) مقررات بند پیشین همچنین در مورد نسخه‌های تکثیری وارداتی از کشوری که در آن، اثر مشمول حمایت نیست یا مدت حمایت از آن تمام شده، مجری است.

۳) توقیف وفق قانون هر کشور صورت می‌گیرد.

ماده ۱۷: امکان نظارت بر چرخه بازار عرضه و به معرض نمایش گذاشتن آثار مقررات این معاهده به هیچ صورت به حقوق حکومت‌های کشورهای عضو در به کار گیری تدابیر قانونی انتظامی در تجویز نظارت یا جلوگیری از گردش، عرضه و به معرض نمایش گذاشتن هر اثر یا تولید که وفق تدابیر اتخاذ شده، مقام ذی صلاح دارای حق اجرای آن است، خدشه‌ای وارد نمی‌کند.

ماده ۱۸: آثاری که در زمان لازم الاجرا شدن معاهده وجود دارند: ۱- آثاری قابل حمایت هستند که مدت حمایت آن‌ها در کشور خاستگاه تمام نشده است؛ ۲- آثاری غیر قابل حمایت هستند که مدت حمایت از آن‌ها در کشور محل تمام شده است؛ ۳- اجرای اصول مزبور؛ ۳ موارد خاص

۱) این معاهده درباره آثاری اعمال می‌شود که در زمان لازم الاجرا شدن، در کشور خاستگاه خود بر اثر انقضای مدت حمایت در قلمرو مالکیت عمومی قرار نگرفته باشند.

۲) با وجود، این چنان چه اثر، بر اثر انقضای مدت حمایتی که قبلاً مقرر شده، در قلمرو مالکیت عمومی کشور محل تقاضای حمایت قرار گرفته باشد، مجدداً قابل حمایت نیست.

۳) اجرای این اصل وفق مقررات موجود در معاهدات خاص منعقده یا معاهداتی که در آینده بدین منظور بین کشورهای عضو منعقد می‌شود، صورت خواهد گرفت. در نبود مقررات مشابه، هر یک از کشورهای ذیربط در آنچه به آن‌ها مربوط می‌شود، شرایط راجع به این اجرا را تعیین خواهند کرد.

۴) مقررات پیشین همچنین، در صورت عضویت جدید به معاهده و در موردی که حمایت با اعمال ماده ۷ یا با صرف نظر کردن از حق شرط گسترش می‌یابد، اعمال می‌شود.

ماده ۱۹: حمایت گسترده‌تر از آنچه معاهده مقرر کرده است مقررات این معاهده مانع از تقاضای اعمال مقرراتی فرا‌تر که توسط قوانین کشور عضو مقرر می‌شوند، نیست.

ماده ۲۰:  توافق‌های خاص بین کشورهای عضو حق انجام توافق‌های خاص که موجب حقوقی گسترده‌تر از آنچه معاهده برای پدیدآورنده مقرر داشته، یا وضع شرایطی که بر خلاف این معاهده نباشد، را برای خود محفوظ می‌دارند. مقررات توافق‌های موجود که موافق این شرایط می‌باشند، قابل اجرا هستند.

ماده ۲۱:   مقررات خاص مربوط به کشورهای در حال توسعه: ۱- ارجاع به پیوست؛ ۲- پیوست جزئی از سند است  

۱) مقررات خاص مربوط به کشورهای در حال توسعه در پیوست است.

۲) به استثنای مقررات بخش ب بند ۱ ماده ۲۸، پیوست بخش جداناپذیر سند معاهده است.

ماده ۲۲: مجمع: ۱- اساسنامه و ترکیب؛ ۲- وظایف؛ ۳- حد نصاب، رای، ناظران؛ ۴- دعوت؛ ۵- قواعد داخلی

۱) الف) اتحادیه دارای یک مجمع متشکل از کشورهای عضو مشمول مواد ۲۲ تا ۲۶ است.

ب) حکومت هر کشور توسط یک نماینده که می‌تواند به عنوان قائم مقام، مشاور و کار‌شناس باشد، معرفی می‌شود.

ج) هزینه‌های هر نماینده به عهده حکومت منصوب‌ کننده است.

۲)

الف) مجمع:

یک) بررسی تمامی مسائل مربوط به اداره و توسعه اتحادیه و اجرای این معاهده را عهده دار است؛

دو) ارائه دستور کار مربوط به آماده سازی کنفرانس بازنگری به دفتر بین المللی مالکیت فکری (که از این پس» دفتر بین المللی «نامیده می‌شود) پیش بینی شده در معاهده تاسیس سازمان جهانی مالکیت فکری (که از این پس» سازمان «نامیده می‌شود) با رعایت دقیق ملاحظات کشورهای عضو که متعهد به مواد ۲۲ تا ۲۶ نیستند؛

چهار) انتخاب اعضای کمیته اجرایی مجمع؛

پنج) بررسی و تایید گزارش‌ها و فعالیت‌های کمیته اجرایی و ارائه دستور کار‌ها به آن؛

شش) توقف برنامه، تصویب بودجه دوساله اتحادیه و تصویب تسویه حساب‌های آن؛

هفت) تصویب مقررات مالی اتحادیه؛

هشت) ایجاد کمیته‌های کار‌شناسی و گروه‌های کاری مناسب در جهت تحقق اهداف اتحادیه؛

نه) تصمیم گیری درباره کشورهای غیرعضو اتحادیه و تعیین سازمان‌های میان کشوری و بین المللی غیر دولتی که مجاز به شرکت در گردهمایی‌ها به عنوان ناظر هستند؛

ده) تصویب تغییرات موارد ۲۲ تا ۲۶؛

یازده) تصمیم گیری درباره هر اقدام مناسب به منظور نیل به اهداف اتحادیه؛

دوازده) انجام هر کار دیگری که این معاهده ایجاب می‌کند؛

سیزده) اجرای حقوقی که معاهده تاسیس سازمان به عهده مجمع گذارده، به شرط پذیرش آن.

ب) در خصوص مسایلی که مربوط می‌شود به سایر اتحادیه‌های تحت اداره سازمان، مجمع با توجه به اظهارنظر کمیته هماهنگ سازی سازمان تصمیم گیری می‌کند.

۳)

الف) هر یک از کشورهای عضو مجمع دارای یک رای هستند.

۱) هر کشور عضو می‌تواند در آنچه به او مربوط می‌شود، محدودیت‌ها و شرایط راجع به حقوق انحصاری پدیدآورندۀ اثر موسیقی و پدیدآورندۀ کلام که پیش از این شخص اخیر ضبط آن را با اثر موسیقی اجازه داده، تعیین کند و ضبط صوتی چنین اثر موسیقی، و در صورت مقتضی یا کلام آن را تجویز کند. اما محدودیت‌ها و شرایطی با این ماهیت در کشورهای واضع فقط دارای اثر کاملاً محدود است و به هیچ وجه به حقوق پدیدآورنده در گرفتن غرامت منصفانه که با توافق و در غیر این صورت توسط مقام صالح تعیین می‌شود، لطمه‌ای وارد نمی‌کند.

۲) ضبط آثار موسیقی که در یک کشور عضو وفق بند ۳ ماده ۱۳ اصلاحی رم مصوب ۲ ژوئن ۱۹۲۸ و اصلاحی بروکسل مصوب ۲۶ ژوئن ۱۹۴۸ صورت گرفته را می‌توان طی دو سال از تاریخ الحاق این کشور‌ها به سند فوق بدون رضایت پدیدآورنده اثر موسیقی در کشور مزبور تکثیر کرد.

۳) واردات و ضبط‌های صورت گرفته وفق بند‌های ۱ و ۲ این ماده بدون اجازه ظرف‌های ذی نفع در کشوری دیگر که در آن مجاز نیست، قابل توقیف است.

ماده ۱۴

 (حقوق سینمایی و حقوق مرتبط: ۱. اقتباس و تکثیر سینمایی، به جریان انداختن، عرضه و اجرای عمومی و پخش عمومی آثار اقتباسی یا تکثیری با وسایل با سیم؛ ۲. اقتباس تولیدات سینمایی؛ ۳. نبود مجوز الزامی)

پدیدآورندگان آثار ادبی یا هنر دارای حق انحصاری در موارد ذیل هستند:

یک) اقتباس و تکثیر سینمایی آثار و به جریان انداختن آثار اقتباسی یا تکثیری؛

دو) عرضه و اجرای عمومی و پخش عمومی آثار اقتباسی یا تکثیری با وسایل با سیم.

اقتباسی ب هر شکل هنری از تولیدات سینمایی که مبتنی بر آثار ادبی یا هنری است، بدون ایراد لطمه به حقوق پدیدآورندگان آن‌ها منوط به اجازه پدیدآورندگان آثار اصلی است.

مقررات بند ۱ مادۀ ۱۳ در این باره مجری نیستند.

ماده ۱۴ مکرر] مقررات خاص مربوط به آثار سینمایی: ۱. الحاق به آثار» اصلی «، ۲. دارنده حقوق پدیدآورنده؛ محدودیت در برخی حقوق برخی پدیدآورندگان مشارکت کننده [

۱) اثر سینمایی بدون لطمه زدن به حقوق پدیدآورندۀ هر اثر اقتباسی یا تکثیری، به عنوان یک اثر اصلی مورد حمایت است دارندۀ حقوق پدیدآورنده در اثر سینمایی از حقوق مشابه پدیدآورندۀ یک اثر اصلی، از جمله حقوق مقرر در ماده قبل برخوردار است.

۲)

الف) تعیین دارندگان حقوق پدیدآورندۀ در اثر سینمایی در صلاحیت قانون کشور محل درخواست حمایت است.

حدنصاب مجمع نصف اعضای مجمع است.

ج) با وجود مقررات بند ب، چنان چه در یک نشست تعداد کشورهای حاضر کمتر از نصف ولی معادل یا بیش از یک سوم اعضای مجمع باشد، این کشور‌ها مجاز به تصمیم گیری هستند. با وجود این، تصمیمات مجمع به جز تصمیماتی که مربوط به شیوه تصمیم گیری می‌شود، قابل اجرا نخواهند بود، مگر اینکه شرایط ذیل حاصل باشد. دفتر بین المللی ضمن مطلع ساختن کشورهای غایب عضو مجمع از تصمیمات مزبور، از آن‌ها خواهد خواست تا رای یا امتناع خود را در مهلت سه ماه از تاریخ اعلامیۀ مذکور به صورت مکتوب اعلام دارند. چنان چه، در انقضای این مهلت تعداد کشورهایی که بدین ترتیب رای یا امتناع خود را اعلام داشته‌اند، دست کم معادل تعداد کشورهایی باشد که جهت حد نصاب نشست مورد نیاز است، به شرط اینکه اکثریت لازم نیز حاصل باشد، تصمیمات مذکور لازم الاجرا می‌شوند.

د) تصمیمات در مجمع، با رعایت مقرر بند ۲ ماده ۲۶، با اکثریت دو سوم آراء داده شده، گرفته می‌شود.

ه) امتناع، رای محسوب نمی‌شود.

و) یک نماینده فقط می‌تواند یک کشور را نمایندگی کند و فقط به نام‌‌ همان کشور رای دهد.

ز) کشورهای غیر عضو مجمع به عنوان ناظر مجاز به شرکت در گردهمایی‌ها هستند.

۴)

الف) نشست عادی مجمع هر دو سال یک بار به دعوت دبیرکل جز در موارد استثنایی؛ در زمان مشابه و در محل مجمع عمومی سازمان برگزار می‌شود.

ب) نشست فوق العاده مجمع به درخواست کمیته اجرایی یا به تقاضای یک چهارم کشورهای عضو مجمع از دبیر کل برگزار می‌شود.

۵) تعیین مقررات داخلی مجمع به عهده خود مجمع است.

ماده ۲۳

] کمیتۀ اجرایی: ۱. اساسنامه ۲. ترکیب؛ ۳. تعداد اعضاء؛ ۴. توزیع جغرافیایی، ترتیب‌های ویژه؛ ۵. مدت ماموریت، محدودیت‌های انتخاب مجدد، نحوه انتخاب؛ ۶. وظایف؛ ۷. دعوت؛ ۸. حد نصاب، رای؛ ۹. ناظرین؛ ۱۰. مقررات داخلی [

۱) مجمع دارای یک کمیته اجرایی است.

۲)

الف) کمیتۀ اجرایی مرکب از کشورهایی است که توسط مجمع از بین اعضا انتخاب می‌شوند. به علاوه، کشوری که مقر سازمان در آن قرار دارد به شرط رعایت مقررات بخش ب بند ۷ ماده ۲۵، دارای یک عضویت می‌باشد.

ب) نمایندگی دولت هر کشور عضو کمیته اجرایی توسط یک نماینده صورت می‌گیرد. این نماینده می‌تواند به عنوان قائم مقام، مشاور و کار‌شناس شرکت کند.

ج) هزینه‌های هر نمایندگی به عهدۀ کشور منصوب کننده نمایندگی است.

۳) تعداد کشورهای عضو کمیتۀ اجرایی معادل یک چهارم تعداد کشورهای عضو مجمع می‌باشد. در محاسبه تعداد نمایندگی‌ها باقیانده یک چهارم لحاظ نمی‌شود.

۴) در انتخاب اعضای کمیتۀ اجرایی باید تقسیمات جغرافیایی متوازن و ضرورت برقراری ارتباط بین کشورهای عضو توافق‌های خاص و اتحادیه که حضور در بین اعضای کمیتۀ اجرایی را ایجاب می‌کند، مدنظر قرار می‌گیرد.

۵)

الف) مأموریت اعضای کمیتۀ اجرایی از پایان نشست مجمعی که در آن، اعضاء انتخاب شده‌اند تا پایان نشست عادی بعدی مجمع ادامه خواهد داشت.

ب) اعضای کمیتۀ اجرایی به تعداد حداکثر دو سوم کل اعضاء قابل انتخاب مجدد است.

ج تعیین شرایط انتخاب مجدد اعضای کمیتۀ اجرایی به عهده مجمع می‌باشد.

۶)

الف) کمیتۀ اجرایی:

یک) دستور کار روزانه را تهیه می‌نماید؛

دو) پیشنهادهای مربوط به طرح برنامه و بودجه دو ساله اتحادیه را که توسط دبیر کل تهیه شده است به مجمع ارائه می‌دهد؛

س)] حذف شده [؛

چهار) گزارش‌های دوره‌ای دبیر کل و گزارش‌های سالانه بررسی حساب‌ها را به همراه تفاسیر لازم به مجمع ارائه می‌دهد؛

پنج) تمامی موازین لازم را منظور اجرای برنامۀ مجمع توسط دبیر کل، وفق تصمیمات مجمع و با در نظر گرفتن اوضاع جدید در فاصله دو نشست عادی مجمع، اتخاذ می‌کند؛

شش) سایر کار وظایفی را که در چارچوب این معاهده برای او تعیین شده، انجام می‌دهد.

ب) در مورد سایر مسایلی که به دیگر اتحادیه‌های زیر نظر سازمان مربوط می‌شود، کمیتۀ اجرایی با توجه به نظر کمیتۀ هماهنگ سازی سازمان، تصمیم گیری می‌کند.

۷)

الف) نشست عادی کمیتۀ اجرایی سالیانه بوده و با دعوت دبیرکل در حد کافی در‌‌ همان فاصله زمانی و در محل تشکیل کمیتۀ هماهنگ سازی سازمان برگزار می‌شود.

ب) نشست فوق العاده کمیتۀ با دعوت دبیرکل و یا به ابتکار او یا بر اساس تقاضای رئیس کمیتۀ یا تقاضای یک چهارم اعضاء تشکیل می‌شود.

۸)

الف) هر کشور عضو کمیتۀ اجرایی دارای یک رای است.

ب) نصف کشورهای عضو کمیته اجرایی حد نصاب آن است.

ج) تصمیمات با اکثریت ساده آراء داده شده گرفته می‌شود.

د) رای ممتنع رای محسوب نمی‌شود.

ه) یک نماینده فقط می‌تواند یک کشور را نمایندگی کند و صرفاً به نام‌‌ همان کشور می‌تواند رای دهد.

۹) کشورهای عضو اتحادیه که عضور کمیتۀ اجرایی نیستند می‌توانند به عنوان ناظر در جلسات کمیتۀ شرکت کنند.

۱۰) کمیتۀ اجرایی، مقررات داخلی خود را وضع می‌کند.

ماده ۲۴

دفتر بین المللی: ۱. وظایف کلی دبیر کل؛ ۲. اطلاعات کلی؛ ۳. دوره‌ای؛ ۴. اطلاعات ارائه شده به کشور‌ها؛ ۵. پژوهش و خدمات؛ ۶. شرکت در جلسات؛ ۷. کنفرانس بازنگری؛ ۸. سایر وظایف ؛

۱)

الف) وظایف اداری اتحادیه را دفتر بین المللی، جایگزین دفتر اتحادیه شده که در پی ادغام با دفتر اتحادیه توسط معاهده بین المللی حمایت از مالکیت صنعتی ایجاد شده اجرایی می‌شود.

ب) دفتر بین المللی به ویژه وظایف دبیرخانه نهادهای متعدد اتحادیه را انجام می‌دهد.

ج) دبیرکل سازمان، بالا‌ترین مقام اداری اتحادیه و نمایندۀ آن است.

۲) جمع آوری و انتشار اطلاعات مربوط به حمایت از حقوق پدیدآورندۀ آثار ادبی و هنری به عهدۀ دفتر بین‌المللی است. هر یک از کشورهای عضو متن هر قانون جدید و تمامی متون رسمی مربوط به حمایت از حقوق پدید آورندۀ آثار ادبی و هنری را در اسرع وقت به دفتر بین المللی خواهند فرستاد.

۳) دفتر بین‌المللی یک مجله دوره‌ای ماهانه منتشر می‌کند.

۴) دفتر بین ‌‌المللی به درخواست هر کشور عضو، اطلاعات راجع به مسائل مربوط به حمایت از حقوق پدیدآورندۀ آثار ادبی و هنری را به آن کشور ارائه می‌دهد.

۵) دفتر بین المللی به پژوهش و ارائه خدمات برای تسهیل حمایت از حقو پدیدآورنده اقدام می‌کند.

۶) دبیر کل و هر یک از کارمندانی را که او منصوب کرده است، بدون حق رای در همۀ جلسات مجمع، کمیتۀ اجرایی و سایر کمیته‌های کار‌شناسی یا گروه کاری شرکت می‌کنند. دبیر کل یا یکی از کارمندان منتخب او عهده دار وظیفۀ دبیرخانه‌ای این نهاد‌ها می‌باشد.

۷)

الف) دفتر بین المللی بر پایۀ دستور کار مجمع و با همکاری کمیتۀ اجرایی، کنفرانس بازنگری مقررات معاهده به غیر از موارد ۲۲ تا ۲۶ را تدارک می‌بیند.

ب) کمیتۀ اجرائی در تدارک کنفرانس بازنگری مجاز به مشورت خواهی از سازمان‌های میان کشوری و بین‌المللی غیردولتی است.

ج) دبیر کل و اشخاص منتخب او، بدون داشتن حق رای، در مذاکرات این کنفرانس‌ها شرکت می‌کنند.

۸) دفتر بین المللی مجری سایر وظایفی است که برای او تعیین شده است.

ماده ۲۵

امور مالی: ۱. بودجه؛ ۲. هماهنگی با سایر اتحادیه‌ها؛ ۳. منابع؛ ۴. مشارکت‌ها؛ امکان تجدید بودجه؛ ۵. مالیات و بدهی‌ها؛ ۶. سرمایۀ در گردش؛ ۷. پیش پرداخت به کشور میزبان ۸. بررسی حساب‌ها  ؛

۱)

الف)

اتحادیه دارای بودجه است.

ب) بودجۀ اتحادیه درآمد‌ها و هزینه‌های خود اتحادیه را شامل می‌شود، همچنین مشارکت در هزینه‌های مشترک اتحادیه‌ها و نیز در صورت لزوم قرار گرفتن مبلغی در اختیار بودجه کنفرانس سازمان.

ج) هزینه‌هایی که منحصراً به اتحادیه اختصاص نیافته بلکه به یک یا چند اتحادیه دیگر زیر نظر اداره و سازمان اختصاص یافته، به عنوان هزینه‌های مشترک اتحادیه تلقی می‌شود. سهم اتحادیه در این نوع هزینه‌های مشترک متناسب با نفعی است که این هزینه‌ها برای اتحادیه دارند.

۲) بودجۀ اتحادیه با توجه به لزوم حفظ هماهنگی با بودجه‌های سایر اتحادیه‌های زیر نظر ادارۀ سازمان تعیین می‌شود.

۳) بودجۀ اتحادیه با منابع ذیل تامین می‌شود:

یک) حق عضویت مشارکت کشورهای عضو اتحادیه؛

دو) مالیات و عوارض خدماتی که دفتر بین المللی به نام اتحادیه ارائه کرده است؛

سه) حاصل فروش انتشارات دفتر بین المللی مربوط به اتحادیه و حقوق مربوط به این انتشارات؛

چهار) هبه، میراث و اعانات؛

پنج) اجاره بها، سود و سایر درآمد‌ها.

۴) الف) برای تعیین حق عضویت هر کشور عضو در بودجه، هر کشور در ردیف یک طبقه قرار می‌گیرد و سهم سالیانه خود را بر اساس تعداد واحد تعیین شدۀ زیر پرداخت می‌نماید:

طبقه یک......................................... ۲۵

طبقه دو........................................... ۲۰

طبقه سه......................................... ۱۵

طبقه چهار....................................... ۱۰

طبقه پنج......................................... ۵

طبقه شش....................................... ۳

طبقه هفت....................................... ۱

ب) هر کشور در زمان تودیع سند تصویب یا عضویت خود طبقه‌ای را که مایل به قرار گرفتن در آن است، مشخص می‌کند، مگر این را مشخص کرده باشد. این کشور‌ها می‌توانند طبقه خود را تغییر دهد و چنان چه کشوری طبقه‌ای پایین‌تر را انتخاب کرد، باید آن را در زمان یکی از نشست‌های عادی مجمع به اطلاع آن برساند. اثر چنین تغییری از ابتدای سال عرفی پس از نشست مزبور می‌باشد.

ج) مشارکت سالیانه هر کشور شامل مبلغی است که نسبت به آن به کل مبلغ مشارکت تمامی کشور‌ها در بودجه سالیانه مجمع برابر است با نسبت بین تعداد واحدهای طبقه‌ای که در آن قرار دارد به تعداد کل واحدهای مجموعۀ کشور‌ها.

د) مبالغ مشارکتی در اول ژانویه هر سال باید پرداخت گردد.

ه) کشوری که در پرداخت حق مشارکت خود تاخیر می‌کند، چنان چه مبلغ معوقه معادل یا بیشتر از کل مبلغ دو سال گذشته باشد، نمی‌تواند حق رای خود را در هیچ نهادی از اتحادیه که عضو آن است، اعمال کند، با وجود این، اگر به نظر آن نهاد چنین کشوری تاخیرش ناشی از شرایط استثنایی و غیرقابل احتراز بوده است مجاز به حفظ اجرای حق رای خود در بطن این نهاد می‌باشد.

و) در موردی که بودجه پیش از شروع اجرای جدید تصویب نمی‌شود، بودجۀ سال قبل مطابق شرایط مقرر توسط قواعد مالی تجدید می‌گردد.

۵) مبلغ مالیات و عوارض خدماتی را که دفتر بین المللی به نام اتحادیه ارائه کرده دبیر کل تعیین می‌کند و او گزارش این مبالغ را به مجمع و کمیتۀ اجرائی می‌دهد.

۶)

الف) اتحادیه دارای سرمایه در گردش است که هر یک از کشورهای عضو آن را پرداخت می‌کنند. چنان چه سرمایۀ در گردش کفایت نکند، مجمع تصمیم بر افزایش آن می‌گیرد.

ب) مبلغ واریزی اولیۀ هر کشور برای سرمایه فوق یا میزان مشارکت هر کشور در افزایش آن به نسبت مشارکت آن کشور برای سالی است که طی آن سرمایه تشکیل یا بر افزایش آن تصمیم گرفته شده است.

ج) نسبت و شرایط پرداخت به تصمیم مجمع و بر اساس پیشنهاد دبیر کل و پس از اظهار نظر کمیتۀ هماهنگ‌سازی سازمان صورت می‌گیرد.

۷)

الف) توافقنامۀ استقرار با کشوری که مقر سازمان در سرزمین آن قرار دارد، مقرر می‌دارد که می‌دارد که چنان‌چه سرمایه در گردش ناکافی باشد، کشور مزبور آن را پیش پرداخت می‌کند. مبلغ پیش پرداخت و شرایطی که طبق آن پیش پرداخت انجام می‌شود در هر مورد با توافق جداگانه بین سازمان و کشور مربوط معین خواهد شد. تا زمانی که کشور مزبور پیش پرداخت را تقبل می‌کند، راساً دارای یک کرسی در کمیتۀ اجرایی است.

ب) کشور مزبور در ذیل بند الف و سازمان، هر یک دارای حق انصراف با اخطار کتبی نسبت به تعهد پیش پرداخت هستند. اثر انصراف سه سال پس از پایان سالی است که در آن اخطار صورت گرفته است.

۸) بررسی حساب‌ها مطابق شرایط مقرر در آیین نامۀ مالی را یک یا چند کشور عضو یا ماموران حسابرسی خارجی منتخب مجمع با رضایت خود آن‌ها انجام می‌دهند.

ماده ۲۶

 اصلاحات ۱: مقرراتی که مجمع می‌تواند اصلاح کند؛ پیشنهاد‌ها؛ ۳. لازم الاجرا شدن  

۱) اصلاح مواد ۲۴، ۲۳، ۲۲و ۲۵ و این ماده به پیشنهاد هر یک از کشورهای عضو مجمع، کمیته اجرایی یا دبیر کل می‌تواند صورت گیرد. دبیر کل این پیشنهاد‌ها را دست کم شش ماه پیش از آن مورد بررسی مجمع قرار گیرند به اطلاع کشورهای عضو مجمع خواهد رساند.

۲) هر تغییری در مواد مذکور در بند ۱ به تصویب مجمع می‌رسد. تصویب به سه چهارم آراء داده شده نیاز دارد. با وجود این، هر نوع اصلاح مادۀ ۲۲ و این بند مستلزم چهار پنجم آراء داده شده است.

۳) هر نوع اصلاح مواد مذکور در بند ۱ یک ماه پس از دریافت اخطار کتبی پذیرش توسط دبیرکل از طرف سه چهارم کشورهای عضو مجمع در زمان تصویب اصلاحیه مبنی بر اینکه اصلاحیه با قواعد اساسی آن‌ها مطابقت دارد، لازم الاجرا شدن اصلاحیه یا کشورهایی که پس از این تاریخ به عضویت مجمع در می‌آیند را متعهد می‌سازد. با وجود این، اصلاحیه‌ای که موجب افزایش تعهدات مالی کشورهای عضو اتحادیه است، فقط کشورهایی را که پذیرش اصلاحیه مزبور را پذیرفته‌اند متعهد می‌سازد.

ماده ۲۷

  بازنگری: ۱. هدف؛ ۲. کنفرانس‌ها؛ ۳. تصویب  

۱) این معاهده با هدف ارتقاء کیفی نظام اتحادیه مورد بازنگری قرار خواهد گرفت.

۲) به همین منظور کنفرانس‌ها پی در پی در یکی از کشورهای اتحادیه و از نمایندگان کشورهای مزبور تشکیل خواهد شد.

۳) هر نوع بازنگری این سند، از حمله سند پیوست با رعایت مقررات مادۀ ۲۶ حاکم بر اصلاح مواد ۲۲تا ۲۶، نیازمند اتفاق آراء داده شده می‌باشند.

ماده ۲۸

  پذیرش و لازم الاجرا شدن سند در کشورهای عضو اتحادیه: ۱. تصویب، الحاق، امکان، حذف برخی مقررات، پس گیری استثناء ۲. لازم الاجرا شدن مواد ۱ الی ۲۰ و پیوست؛ ۳. لازم الاجرا مواد ۲۲ الی ۳۸  

۱)

الف) هریک از کشورهای عضو اتحادیه که این سند را امضاء کرده‌اند می‌توانند آن را تصویب و چنان چه آن را امضاء نکرده‌اند بدان محلق شوند. اسناد تصویب یا الحاق نزد دبیر کل تودیع می‌شوند.

ب) هر یک از کشورهای عضو می‌توانند در سند تصویب یا الحاق، اعلام دارند که تصویب یا الحاق قابل اعمال بر مواد ۱ تا ۲۱ و پیوست نیست؛ با وجود این، چنان چه آن کشور وفق بند ۱ ماده ۶پیوست اعلامیه صادر کرده باشد، در اعلامیۀ مذکور فقط می‌تواند اعلام دارد که تصویب یا الحاق آن کشور شامل مواد ۱ الی ۲۰ نمی‌شود.

ج) هر یک از کشورهای عضو که مقررات مقرر در بند ب فوق را از تصویب یا الحاق خود قرار دهند. چنین اعلامی باید نزد دبیر کل تودیع شود.

۲)

الف) مواد ۱ الی ۲۱ و پیوست سه ماه پس از حصول دو شرط زیر لازم الاجرا می‌شوند:

یک) دست کم پنج کشور عضو اتحادیه این سند را تصویب کرده یا بدان ملحق شوند، بدون اینکه اعلامی مطابق بخش ب بند ۱ انجام دهند،

دو) کشورهای اسپانیا، ایالات متحدۀ آمریکا، فرانسه و بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی به معاهدۀ جهانی حقوق پدیدآورنده آثار ادبی و هنری اصلاحی ۲۴ ژوئن ۱۹۷۱ پاریس متعهد شوند.

ب) شرط لازم الاجرا شدن مقرر در ذیل بند الف در مورد کشورهایی از عضو اتحادیه موثر است که دست کم سه ماه پیش از لازم الاجرا شدن مذکور، اسناد تصویب یا الحاقی که به شکل اعلام مطابق بخش ب بند ۱ نیست را تودیع کرده باشند.

ج) در ارتباط با کشورهایی از اتحادیه که در مورد آن‌ها مقررات ذیل بند ب قابل اعمال نیست و این سند را بدون صدور اعلامیه مطابق بخش ب بند ۱ تصویب یا بدان ملحق می‌شوند مواد ۱ تا ۲۱ و پیوست سه ماه پس از تاریخ اخطار تودیع سند تصویب یا الحاق توسط دبیر کل لازم الاجرا می‌شوند مگر اینکه تاریخ موخری در سند تودیعی قید شده باشد. در مورد اخیر موارد ۱ الی ۲۱ پیوست در مورد آن کشور در تاریخ مقرر در سند تودیعی لازم الاجرا می‌شود.

د) مقررات بندهای "الف تا ج" مانع اجرای مادۀ شش پیوست نیست.

۳) در مورد هر کشوری از اتحادیه که این سند را با یا بدون اعلام وفق بخش ب بند ۱ تصویب کرده یا بدان ملحق می‌شود سه ماه پس از تاریخی که دبیر کل تودیع سند تصویب یا الحاق مذکور را اعلام می‌کند، مواد ۲۲ الی ۳۸ لازم الاجرا می‌شوند مگر اینکه تاریخ موخری در سند تودیع قید شده باشد در این حالت، مواد ۲۲ الی ۳۸ در مورد آن کشور در تاریخ قید شده در سند لازم الاجرا می‌شود.

ماده ۲۹

پذیرش و لازم‌الاجرا‌شدن برای کشورهای غیر عضو اتحادیه: ۱. الحاق؛ ۲. لازم الاجرا شدن

۱) هر کشور غیر عضو می‌تواند با پذیرش این سند به عضویت این معاهده و بنابراین، اتحادیه در‌آید. اسناد پذیرش باید نزد دبیر کل تودیع شوند.

۲)

الف) این معاهده در مورد هر کشور غیر عضو سه ماه پس از تاریخی که دبیر کل تودیع سند پذیرش آن را اعلام داشته با رعایت بند ب لازم‌الاجرا می‌شود، مگر اینکه تاریخ موخری در سند تودیع شده قید شده باشد. در حالت اخیر معاهده در مورد آن کشور در تاریخ مقرر در سند لازم الاجرا می‌شود.

ب) چنان چه لازم الاجرا شدن در اجرای ذیل بند الف پیش از لازم الاجرا شدن مواد ۱ الی ۲۱ و پیوست در اجرای بند ۲ ماده ۲۸ واقع شود، در این فاصله کشور مزبور متعهد به مواد ۱ الی ۲۰ سند بروکسل معاهده که جایگزین مواد ۱ الی ۲۱ و پیوست معاهده است خواهد شد.

ماده ۲۹ مکرر

اثر پذیرش سند با توجه به اجرای بند ۲ مادۀ ۱۴ معاهدۀ تاسیس سازمان جهانی مالکیت فکری

پذیرش یا الحاق به این سند توسط هر کشوری که متعهد به مواد ۲۲ الی ۳۸ سند استکهلم این معاهده نیست تنها به منظور اجرای بند ۲ مادۀ ۱۴ معاهده ناظر به تاسیس سازمان، به منزلۀ تصویب سند استکهلم یا الحاق بدان با محوریت مقرر در قسمت ۱ بخش ب بند ۱ مادۀ ۲۸ سند مذکور می‌باشد.

ماده ۳۰

حق شرط‌ها: ۱. محدودیت‌های امکان درج شرط ۲. شروط قبلی؛ شرط مربوط به حق ترجمه؛ پس‌گیری شرط

۱) تصویب یا الحاق با رعایت استثناهای تجویز شده در بند ۲ همین ماده، و بخش ب بند ۱ ماده ۲۸ و بند ۲ مادۀ ۳۳ و نیز پیوست شامل حق برخورداری از تمامی شروط و مزایای مقرر در این معاهده می‌شود.

۲)

الف) هر کشور عضو اتحادیه که این سند را تصویب کرده یا بدان ملحق می‌شود با رعایت بند ۲ مادۀ ۵ پیوست می‌تواند از مزایای شروطی که قبلاً درج کرده به شرط اعلام آن در زمان تودیع سند تصویب یا الحاق برخوردار و آن را حفظ کند.

ب) هر کشور غیر عضو اتحادیه با الحاق به این معاهده و با رعایت بند ۲ مادۀ ۵ پیوست، می‌تواند اعلام کند که در ارتباط با ترجمه دست کم موقتاً مقررات مادۀ ۵ معاهده اتحادیه مورخ ۱۸۸۶ و تکمیلی در تاریخ ۱۸۹۶ پاریس را جایگزین ماده ۸ این سند می‌کند، بدیهی است که این مقررات فقط به ترجمه در یک زبان با کاربرد عمومی در آن کشور مربوط می‌شود. با رعایت بخش ب بند ۶ مادۀ ۱ پیوست، هر کشور در رابطه با حق ترجمۀ آثاری که کشور خاستگاه آن‌ها چنین شرطی را اعمال می‌کند، دارای اختیار اعمال حمایتی مشابه حمایت اعطایی توسط کشور اخیر است.

ج) هر کشور می‌تواند در هر زمان از چنین شروطی با اعلام به دبیر کل صرف نظر کند.

ماده ۳۱

قابلیت اجرا در برخی مناطق: ۱. اعلام؛ ۲. بازپس گیری اعلام؛ ۳. تاریخ لازم الاجرا شدن اعلام یا باز پس گیری آن؛ ۴. ممنوعیت تفسیری موجب پذیرش وضعیت موجود شود

۱) هر کشور در سند تصویب یا الحاق خود، یا بعداً با اخطار کتبی به دبیر کل اعلام دارد که این معاهده بر تمام یا بخشی از سرزمین مشخص شده در اعلامیه یا اخطاریه که آن کشور مسئول روابط خارجی‌اش است، حاکم است.

۲) هر کشوری که چنین اخطار یا اعلامی را صادر کند، می‌تواند در هر لحظه به دبیر کل اعلام کند که این معاهده بر تمام یا بخشی از آن سرزمین اعمال نمی‌شود.

۳)

الف) اعلامیه که وفق بند ۱ صورت می‌گیرد در‌‌ همان زمانی لازم الاجرا می‌شود که تصویب یا الحاق سندی که در آن اعلامیه مطرح شده مقرر کرده است، و هر اخطاری که وفق این بند صورت می‌گیرد سه ماه پس از اعلامش به دبیر کل واجد اثر می‌شود.

ب) هر اخطاری که وفق بند ۲ صورت می‌گیرد دوازده ماه پس از دریافت آن توسط دبیرکل واجد اثر می‌شود.

۴) این ماده قابل تفسیر به گونه‌ای نیست که موجب شناسایی یا پذیرش ضمنی وضعیت موجود سرزمینی که این معاهده در مورد آن مجری می‌گردد توسط کشور دیگر عضو اتحادیه شود که در اجرای بند ۱ مبادرت به صدور اعلامیه کرده است.

ماده ۳۲

  اجرای این سند و اسناد پیشین: ۱. بین کشورهای عضو؛ ۲. بین کشور تازه وارد به اتحادیه و سایر کشورهای عضو؛ ۳. اجرای پیوست در چارچوب برخی روابط  

۱) در روابط بین کشورهای عضو، این سند جایگزین معاهده برن مصوب ۹ سپتامبر ۱۸۸۶ و اسناد اصلاحی بعدی می‌شود. در رابطه با کشور‌های عضوی که این سند را تصویب و یا بدان ملحق نمی‌شوند، اسناد معتبر پیشین تماماً یا در حدی که این سند مطابق جمله قبلی جایگزین آن‌ها نمی‌شود اعتبار اجرایی خود را حفظ می‌کنند.

۲) کشورهای غیر عضو  اتحادیه که متعهد به این سند می‌شوند آن را با رعایت مقررات بند ۳ در رابطه با هر کشور عضوی که متعهد به این سند نیست یا اگر هم بوده اعلامیه مقرر در بخش ب بند ۱ ماده ۲۸ را صادر کرده اعمال می‌کنند. این کشور‌ها اجازه می‌دهند که کشور عضو اتحادیه فوق الاشعار در رابطه با آن‌ها موارد زیر را رعایت کند:

یک) مقررات آخرین سندی که بدان متعهد شدند را اعمال کند و دو) با رعایت بند ۶ ماده ۱ پیوست مختار به تنظیم حمایت در سطح حمایت مقرر در این سند باشد.

۳) هر کشوری که در روابط خود با هر یک از کشورهای عضوی که متعهد به این سند نشده‌اند به یکی از اختیارات مقرر در پیوست استناد می‌کند می‌تواند مقررات پیوست را در ارتباط با اختیاراتی که بدان متوسل شده اعمال کند مشروط بر آنکه کشور اخیر اجرای مقررات مذکور را پذیرفته باشد.

ماده ۳۳

] اختلافات: ۱. صلاحیت دیوان بین المللی دادگستری؛ ۲. حق شرط مربوط به این صلاحیت؛ ۳. انصراف از شرط [

۱) هر اختلاف بین دو یا چند کشور عضو اتحادیه راجع به تفسیر یا اجرای این معاهده که با مذاکره رفع نمی‌شود با دادخواست هر یک از طرفین اختلاف وفق اساسنامه دیوان بین المللی دادگستری در این دیوان قابل طرح است، مگر اینکه کشورهای طرف اختلاف به روش دیگری برای حل و فصل اختلاف توافق کنند.

۲) هر کشور در زمان امضای این سند یا زمان تودیع سند تصویب یا الحاق آن می‌تواند اعلام کند که متعهد به مقررات بند ۱ نخواهد بود. در این صورت در مورد اختلافات بین کشوری و سایر کشورهای عضو مقررات بند ۱ اعمال نمی‌شود.

۳) هر کشوری که اعلامیه‌ای وفق مقررات بند ۲ صادر می‌کند می‌تواند با ارسال اخطاریه به دبیر کل از آن صرفنظر کند.

ماده ۳۴

  پایان برخی مقررات پیشین: ۱. اسناد پیشین؛ ۲. پیوست پروتکل به سند استکهلم  

۱) با رعایت مادۀ ۲۹ مکرر هیچ کشوری پس از لازم الاجرا شدن مواد ۱ الی ۲۱ و پیوست نمی‌تواند به اسناد ما قبل این سند ملحق شده یا آن را تصویب کند.

۲) هیچ کشوری پس از لازم الاجرا شدن مواد ۱ الی ۲۱ پیوست نمی‌تواند وفق مادۀ ۵ پروتکل راجع به کشورهای در حال توسعه مذکور در پیوست سند استکهلم اعلامیه صادر کند.

ماده ۳۵

  مدت معاهده؛ انصراف: ۱. نامحدود؛ ۲. امکان انصراف؛ ۳. تاریخ اثر بخشی انصراف؛ ۴. زمان انصراف  

۱) این معاهده بدون محدودیت زمانی لازم الاجرا می‌باشد.

۲) هر کشور می‌تواند با ارسال اخطار به دبیر کل از این سند صرف نظر کند این کار همچنین شامل صرف نظر از کلیه اسناد پیشین نیز می‌شود و صرفاً موثر در مورد کشوری است که انصراف را اعلام کرده است. معاهده در رابطه با سایر کشور‌ها معتبر و قابل اجرا باقی می‌ماند.

۳) انصراف یک سال پس از تاریخ دریافت اخطار توسط دبیر کل موثر واقع می‌شود.

۴) اختیار انصراف مقرر در این ماده توسط یک کشور پیش از انقضای مهلت پنج سال از تاریخی که آن کشور به عضویت اتحادیه در آمده قابل اعمال نیست.

ماده ۳۶

 اجرای معاهده: ۱. الزام به وضع تدابیر لازم؛ ۲. تاریخ شروع تعهد  

۱) هر کشور عضو این معاهده متعهد می‌شود تدابیر لازم را جهت اجرای این معاهده وفق قانون اساسی خود اتخاذ نماید.

۲) بدیهی است که در زمان عضویت یک کشور به این معاهده او باید از جهت قوانین داخلی در وضعیتی باشد که مقررات این معاهده را بتواند اجرا کند.

مادۀ ۳۷

شروط پایانی: ۱. زبان سند؛ ۲. امضا؛ ۳. کپی برابر اصل؛ ۴. ضبط؛ ۵. اخطار

۱)

الف) این سند در نسخه واحد در زبان‌های انگلیسی و فرانسه نوشته و با رعایت بند ۲ امضاء و نزد دبیر کل تودیع می‌شود.

ب) متون رسمی توسط دبیر کل و پس از مشورت با دولت‌های ذی ربط به زبان‌های آلمانی، عربی، اسپانیایی، ایتالیایی و پرتغالی و سایر زبان‌هایی که مجمع می‌تواند مطرح کند، تهیه می‌شوند.

ج) در صورت وجود اختلاف تفسیر متون مختلف، متن فرانسوی ملاک خواهد بود.

۲) این سند تا ۳۱ ژانویه ۱۹۷۲ جهت امضاء باز است. تا این تاریخ نسخه مزبور در بخش الف بند ۱ نزد حکومت جمهوری فرانسه سپرده می‌شود.

۳) دبیر کل دو نسخه برابر اصل شده از متن امضاء شده این سند را به دولت‌های کشورهای عضو و هر کشور دیگر متقاضی آن می‌فرستد.

۴) دبیر كل این سند را در دبیرخانه سازمان ملل متحد به ثبت می‌رساند.

۵. دبیرکل امضاء و تودیع اسناد تصویب یا الحاق و اعلامیه‌های شامل این اسناد یا صادره در اجرای مواد بخش ج بند ۱ مادۀ ۲۸، بخش الف و ب بند ۲ ماده ۳۳، لازم الاجرا شدن مقررات این سند، اخطار اعلام انصراف و اخطارهای صادره در اجرای بخش ج بند ۲ ماده ۳۰، بند ۱ و ۲ مادۀ ۳۱ و بند ۳۳ و بند ۱ مادۀ ۳۸ و همچنین اخطارهای مقرر در پیوست را به دولت‌های کلیۀ کشورهای عضو اخطار می‌کند.

ماده ۳۸

] مقررات انتقالی: ۱. اجرای» امتیاز پنج ساله «؛ ۲. دفتر اتحادیه، مدیر دفتر؛ ۳. جانشینی دفتر اتحادیه [

۱) کشورهایی که این سند را تصویب نکرده یا بدان ملحق نشده‌اند و متعهد به مواد ۲۲ الی ۲۶ سند استکهلم نیستند چنان چه مایل باشند می‌توانند تا ۲۶ آوریل ۱۹۷۵ حقوق مقرر توسط مواد مزبور را مثل اینکه بدان متعهد شده باشند، اجرا کنند. هر کشوری که مایل به اجرای حقوق مذکور باشد لازم است اخطاری کتبی بدین منظور نزد دبیر کل تودیع کند که از تاریخ دریافت آن معتبر خواهد بود. چنین کشورهایی تا تاریخ مذکور عضو مجمع تلقی می‌شوند.

۲) تا زمانی که تمام کشورهای عضو به عضویت سازمان در نیامده‌اند، دفتر بین المللی سازمان به عنوان دفتر اتحادیه و دبیر کل به عنوان مدیر دفتر آن عمل می‌نماید.

۳) وقتی که تمام کشورهای اتحادیه به عضویت سازمان درآمدند، حقوق، تعهدات و اموال دفتر اتحادیه به دفتر بین المللی سازمان منتقل می‌شود.

پیوست

  مقررات ویژه برای کشورهای در حال توسعه  

ماده ۱

  اختیارات در نظر گرفته شده برای کشورهای در حال توسعه: ۱. امکان استناد به بهره‌مند شدن از برخی اختیارات؛ اعلامیه؛ ۲. مدت اعتبار اعلامیه؛ ۳. کشورهایی که دیگر کشور در حال توسعه محسوب نمی‌شوند؛ ۴. ذخیرۀ نسخه‌های موجود؛ اعلان‌های مربوط به برخی سرزمین‌ها؛ ۶. محدودیت عمل متقابل

۱) هر کشوری که بر اساس رویه‌ای که در مجمع عمومی سازمان ملل متحد کشور مقرر شده کشور در حال توسعه محسوب می‌شود و این سند را که پیوست کنونی بخش جداناپذیر آن است پذیرفته یا به آن ملحق شده و با توجه به وضعیت اقتصادی و نیازهای اجتماعی و فرهنگی خود قادر نیست بلافاصله مقررات متناسب را برای تضمین حمایت از تمامی حقوق آن گونه که در این سند مقرر شده رعایت کند می‌تواند در لحظه تودیع سند پذیرش یا الحاق خود با رعایت بخش ج بند یک مادۀ ۵(این پیوست )یا آنچه که در مادۀ ۳ مقرر شده( پیوست )یا از هر دو اختیارات بهره‌مند شود. این کشور می‌تواند به جای استناد به بهره‌مندی از اختیارات پیش بینی شده در مادۀ ۲، اعلامیه‌ای مطابق بخش ب بند ۱ مادۀ ۵ صادر کند.

۲)

الف) هر اعلان انجام شده مطابق بند ۱ که قبل از انقضای مهلت ۱۰ ساله از زمان لازم الاجرا شدن مواد ۱ تا ۲۱ و این پیوست مطابق بند ۲ مادۀ ۲۸ ابلاغ شود، تا زمان انقضای این مدت معتبر تلقی می‌شود. این اعلام زا می‌توان تماماً یا جزئاً برای مدت ۱۰ سالۀ متوالی دیگری با تودیع اعلام به دبیر کل در فاصله زمانی نه کمتر از سه ماه و نه بیشتر از پانزده ماه پیش از زمان انقضای مدت ۱۰ سالۀ جاری تمدید کرد.

ب) هر اعلام انجام شده مطابق مادۀ ۱ که پس از انقضای مدت ۱۰ ساله از زمان لازم الاجرا شدن مواد ۱ تا ۲۱ و این پیوست مطابق بند ۲ مادۀ ۲۸ ابلاغ شده، تا زمان انقضای مدت ۱۰ سالۀ جاری معتبر تلقی می‌شود، این اعلام را می‌توان همانند مقررات پیش بینی شده در شق دوم بند الف فوق تمدید کرد.

۳) هر کشور عضو اتحادیه که اینک مطابق بند ۱ کشور در حال توسعه محسوب نمی‌شود مجاز به تجدید اعلام مقرر در بند ۲ نیست و، صرف نظر از اینکه رسماً از اعلام خود انصراف داده باشد یا خیر، این کشور امکان بهره‌مندی از اختیارات مقرر در بند ۱ را خواهد داشت خواه پس از انقضای مدت ده سالۀ جاری، خواه سه سال پس از آنکه دیگر یک کشور در حال توسعه محسوب نمی‌شود مهلتی که دیر‌تر منقضی می‌شود باید اعمال گردد.

۴) در زمانی که اعلام انجام شده مطابق بند ۱ یا بند ۲ فاقد اعتبار می‌شود، نسخه‌های که طبق مجوز اعطایی به موجب مقررات این پیوست تولید شده‌اند می‌توانند تا هنگام تمام شدن در بازار توزیع شوند.

۵) هر کشوری که به مقررات این سند متعهد است و اعلام یا اخطاری را مطابق بند ۱ ماده ۳۱ دربارۀ اعمال مقررات این سند در سرزمینی خاص انجام داده که وضعیتش را می‌توان مشابه کشورهای موضوع بند ۱ دانست می‌تواند، دربارۀ این قلمرو، اعلامی مطابق بند ۱ و اخطاری برای تمدید مدت مطابق بند ۲ انجام دهد. مادام که این اعلام اخطار معتبر است مقررات این پیوست در مورد آن سرزمینی که برایش چنین کاری انجام شده اعمال می‌شود.

۶)

الف) اینکه یک کشور بتواند به بهره‌مندی از اختیارات مذکور در بند ۱ استناد کند مجوزی برای کشور دیگری محسوب نمی‌شود تا بتواند دربارۀ آثاری که کشور خاستگاه آن کشور اول مورد بحث است، حمایتی کمتر از آنچه که مواد ۱ تا ۲۰ مقرر می‌کنند اعطا بکند.

ب) اختیار عمل متقابل مقرر در سطر دوم ضق دوم بخش ب بند ۲ مادۀ ۳۰، تا تاریخ انقضای قابل اعمال بر اساس بند ۳ مادۀ ۱( این پیوست )، برای آثاری که کشور خاستگاهش کشوری است که اعلامیه‌ای وفق بخش الف بند ۱ مادۀ ۵ داده است نمی‌تواند اجرا شود.

مادۀ ۲

محدودیت‌های وارد بر حق ترجمه؛ ۱. امکان صدور مجوز توسط مقام صالح؛ ذی صلاح ۲ تا ۴. شرایطی که بر اساس آن‌ها این مجوز‌ها قابل اعطا هستند؛ ۵. اهدافی که برای آن‌ها مجوز صادر می‌شود؛ ۶. انقضای پایان مجوز؛ ۷. آثاری که اساساً برای استفاده‌های خاص (آموزشی) تشکیل شده‌اند؛ ۸. آثاری که از چرخۀ بازار کنار گذاشته شده‌اند؛ ۹. مجوز برای سازمان‌های پخش رادیویی

۱) هر کشوری که اعلام کرده می‌خواهد از اختیار مقرر به موجب این ماده بهره‌مند شود می‌تواند، دربارۀ آثاری که به شکل چاپی یا روشی مشابه تکثیر منتشر شده‌اند، به جای حق انحصاری مقرر در مادۀ ۸ نوعی نظام مجوز غیر انحصاری و غیر قابل انتقال مقرر کند که توسط مقامات صالح مطابق بندهای آتی و مادۀ ۴ صادر می‌شود.

۲)

الف) با رعایت مقررات بند ۳، پس از انقضای یک مدت سه ساله یا مدت بیشتر مقرر در قوانین داخلی کشور مورد نظر، که از زمان نخستین انتشار یک اثر محاسبه می‌شود، ترجمه‌ای که به زبان عمومی رایج در این کشور توسط دارندۀ حق ترجمه آن اثر به آن زبان و انتشار آن به شکل چاپی یا هر شکل تکثیری مشابه مجوز بگیرند.

ب) اگر تمامی نسخه‌های ترجمه شده در زبان مربوط تمام شود نیز می‌توان با استناد به این ماده یک مجوز صادر کرد.

۳)

الف) در فرضی که ترجمه‌ها به زبانی که زبان عمومی یک یا چند کشور توسعه یافته‌ای که عضو اتحادیه نیستند مدنظر می‌باشد، به جای مدت سه ساله مقرر در بخش الف بند ۲ فوق مدت ۱ ساله رعایت خواهد شد.

ب) هر کشور موضوع بند ۱ می‌تواند با توافق کامل کشورهای توسعه یافته عضو اتحادیه که در آن‌ها‌‌ همان زبان عمومی رواج دارد، در فرض ترجمه به این زبان، به جای مدت سه سالۀ مقرر در بخش الف بند ۲ فوق مدت کمتری را توافق کنند مشروط بر اینکه کمتر از یک سال نباشد. با وجود این، مقررات جملۀ پیش گفته هنگامی که آن زبان انگلیسی، اسپانیولی یا فرانسوی است قابل اعمال نیست. هر حکومتی که چنین قراردادی را بسته است باید آن را به دبیر کل ابلاغ کند.

۴)

الف) مجوز موضوع این ماده را نمی‌توان حسب مورد قبل از انقضای مدت تکمیلی ۶ ماهه، در فرضی که می‌توان پس از گذشت سه سال تحصیل کرد، و قبل از ۹ ماه در فرضی که می‌توان پس از گذشت یک دورۀ یک ساله تحصیل کرد صادر نمود.

یک) این مدت از تاریخی که مقتضای تشریفات مقرر در بند یک مادل ۴ را انجام می‌دهد محاسبه می‌شود؛

دو) یا اگر هویت یا نشانی دارندۀ حق ترجمه ناشناخته باشد اين مدت از تاریخی که دز آن متقاضی،‌‌ همان گونه که در بند ۲ مادۀ ۴ مقرر شده، نسخه‌های تقاضای خود را به مقامی که صلاحیت صدور مجوز را دارد ارسال می‌کند محاسبه می‌شود.

ب) اگر در خلال مدت ۶ یا ۹ ماهه ترجمه‌ای به زبانی که تقاضا برایش ارسال شده توسط دارندۀ حق ترجمه یا با اجازۀ او منتشر شود هیچ گونه مجوزی به استناد این ماده صادر نخواهد شد.

۵) مجوزهای موضوع این ماده فقط برای مقاصد تحصيلی، دانشگاهی یا پژوهشی صادر می‌شوند.

۶) اگر ترجمه‌ای از یک اثر توسط دارندۀ حق ترجمه یا با اجازۀ او با مبلغی مشابه مبلغ رایج برای اثری مشابه در کشور مورد نظر منتشر شود، هرگونه مجوزی که مطابق این ماده صادر شده پایان می‌یابد چنان چه این ترجمه به‌‌ همان زبان انجام شده باشد و محتوایش عمدتاً‌‌ همان محتوای ترجمه منتشر شده به موجب مجوز باشد.

۷) آثاری که اساساً برای استفاده‌های خاص (آموزشی) تشکیل شده‌اند تنها در صورتی مجوز جهت انتشار متن و انتشار نمونه‌ها صادر می‌شود که مقررات مادۀ ۳ نیز رعایت شود.

۸) برای اثری که پدیدآورنده‌اش تمام نسخه‌های اثر را از چرخۀ بازار جمع آوری می‌کند هیچ گونه مجوزی نمی‌توان صادر نمود.

۹)

الف) برای اثری که به شکل چاپی یا هر شکل مشابه تکثیر منتشر شده است نیز می‌توان بنا به درخواست هر سازمان پخش رادیویی مستقر در یک کشور موضوع بند ۱ بنا به درخواست آن از مقامات صالح آن کشور مجوز ترجمه صادر کرد مشروط بر اینکه تمام شرایط زیر محقق شود:

یک) ترجمه از نسخه‌ای انجام شود که مطابق قوانین آن کشور تولید و تحصیل شده است؛

دو) این ترجمه صرفاً برای برنامه‌های آموزشی یا اطلاع رسانی علمی یا فنی به کار‌شناسان یک حرفه معین مورد استفاده است؛

سه) آن ترجمه صرفاً با اهداف مقرر در قسمت ۲، در برنامه‌هایی که به طور مجاز و برای استفاده کنندگان در قلمزو آن کشور تهیه شده، از جمله برنامه‌هایی که به وسیلۀ ضبط صوتی یا تصویری منحصراً و به طور مجاز برای چنین برنامه‌هایی تهیه شده، مورد استفاده قرار گیرد.

چهار) استفاده از این ترجمه نباید هیچ گونه جنبه تجاری داشته باشد.

ب) ضبط‌های صوتی یا تصویری از ترجمه‌ای که یک سازمان پخش رادیویی با استفاده از مجوز اعطایی به استناد این بند تهیه شده است می‌تواند، به منظور و با رعایت شرایط مقرر در قسمت الف و با موافقت این سازمان، مورد استفاده سایر سازمان‌های پخش رادیویی قرار گیرند که مستقر در کشوری هستند که مقام صالح مجوز مورد بحث را صادر کرده است.

ج) به منظور رعایت کلیۀ ضوابط و شرایط مقرر در قسمت الف، مجوز ترجمه متون موجود در یک تثبیت صوتی –تصویری برای سازمان پخش رادیویی قابل اعطا است که تکثیر صرفاً جنبۀ استفادۀ تحصیلی و دانشگاهی داشته باشد.

د) به شرط رعایت قسمت‌های الف تا ج، مقررات بندهای پیشین بر اعطا و اجرای هرگونه مجوز صادره به موجب بند حاضر حاکم است.

ماده ۳

  محدودیت‌های بر حق تکثیر: ۱. امکان اعطا مجوز توسط مقام صالح؛ ذی صلاح ۲ تا ۵. شرایطی که بر اساس آن‌ها این گونه مجوز‌ها را می‌توان صادر کرد؛ ۶. پایان مجوز‌ها؛ ۷. آثاری که مشمول این ماده می‌شوند  

۱) هر کشوری که اعلام کرده می‌خواهد از اختیار مقرر به موجب این ماده بهره‌مند شود می‌تواند، به جای حق انحصاری تکثیر مقرر در مادۀ ۹ نوعی نظام غیر انحصاری و غیرقابل انتقال را پیش بینی کند که توسط مقامات صالح مطابق شرایط آتی و مادۀ ۴ صادر می‌شود.

۲)

الف) دربارۀ اثری که به استناد مادۀ ۷ مشمول مادۀ کنونی می‌شود و هنگامی که

یک) مدت مقرر در بند ۳ و محاسبه شده از زمان نخستین چاپ معینی از این گونه اثر منقضی گردد، یا

دو) مدت طولانی‌تر مقرر در قوانین داخلی کشور موضوع بند ۱ و محاسبه شده از‌‌ همان تاریخ منقضی شود،

و نسخه‌های این چاپ در این کشور به منظور پاسخگویی به نیازهای عمومی یا آموزشی تحصیلی و دانشگاهی، توسط دارندۀ حق تکثیر یا با اجازۀ او به قیمتی مشابه قیمت آثار مشابه رایج در آن کشور برای فروش عرضه‌نشده، هر یک از اتباع این کشور می‌توانند به منظور رفع نیازهای عمومی یا آموزشی و دانشگاهی مجوز تکثیر و انتشار این چاپ را به این مبلغ یا مبلغی کمتر دریافت کند.

ب) مجوز تکثیر و انتشار چاپی که وفق مقررات بند الف در چرخۀ بازار قرار گرفته به استناد شرایط مقرر در این ماده، چنان چه پس از انقضای مدت قابل اعمال، نسخه‌های مجاز آن نشر طی مدتی بیش از ۶ ماه به منظور رفع نیازهای عمومی یا آموزشی و دانشگاهی به قیمتی مشابه قیمتی که در این کشور برای آثار مشابه درخواست می‌شود، به فروش گذاشته نشوند قابل اعطا است.

۳) مدتی که در شق ۱ قسمت الف بند ۲ بدان اشاره شده ۵ سال است. با وجود این،

یک) برای آثاری که به علوم محض و طبیعی و فن آوری مربوط می‌شود این مدت ۳ سال است؛

دو) برای آثار تخیلی مانند رمان‌ها، اشعار، آثار نمایشی و موسیقی و برای کتاب‌های هنری مدت ۷ سال است.

۴)

الف) در فرضی که مجوز با گذشت سه سال قابل صدور است، نمی‌توان به استناد این ماده، قبل از گذشت مدت ۶ ماهه که به ترتیب زیر محاسبه می‌شود مجوز صادر کرد.

یک) از تاریخی که متقاضی تشریفات مقرر در بند ۱ مادۀ ۴ را انجام می‌دهد؛

دو) یا اگر هویت یا نشانی دارندۀ حق تکثیر نا‌شناس است، از تاریخی که متقاضی، وفق مقررات بند ۲ مادۀ ۴، نسخه‌های تقاضای خود را به مقامی که صلاحیت صدور مجوز را دارد ارسال می‌کند.

ب) در دیگر موارد و در فرضی که بند ۲ مادۀ ۴ قابل اعمال است، قبل از گذشت مدت ۳ ماه از تاریخ ارسال نسخه‌های درخواست مجوز قابل اعطا نیست.

ج) اگر در خلال مدت ۳ یا ۶ ماه مذکور در بند‌های الف و ب، فروش نسخه‌های اثر وفق مقررات قسمت الف بند ۲ انجام شود هیچ گونه مجوزی به استناد مادۀ حاضر صادر نمی‌شود.

د) برای اثری که پدیدآورده‌اش تمام نسخه‌های انتشاری چاپی را که برای آن مجوز درخواست شده از چرخه بازار جمع آوری می‌کند هیچ گونه مجوزی قابل صدور نیست.

۵) در موارد زیر برای تکثیر و انتشار ترجمۀ یک اثر به استناد این ماده مجوز صادر نمی‌شود:

یک) هنگامی که ترجمۀ مورد نظر توسط دارنده حق ترجمه یا با اجازۀ او منتشر نشده است؛

دو) هنگامی که آن ترجمه به زبانی انجام نشده که در کشور محل تقاضا زبان عمومی محسوب می‌شود.

۶) اگر نسخه‌های چاپ یک اثر در کشور موضوع بند ۱ به منظور رفع نیازهای عمومی یا آموزش تحصیلی یا دانشگاهی توسط دارندۀ حق تکثیر یا با اجازۀ او به مبلغی مشابه با مبلغی که در این کشور برای آثار مشابه رایج است که به فروش گذاشته شده است، هرگونه مجوز صادره به استناد مادۀ کنونی پایان می‌یابد مشروط به اینکه ایت چاپ به‌‌ همان زبان باشد و محتوایش اساساً‌‌ همان چیزی باشد که برایش مجوز نشر به استناد این ماده صادر شده است. توزیع تمام نسخه‌هایی در جریان چرخۀ بازار تمامی نسخه‌های تولید شده می‌تواند تا قبل از انقضای مجوز ادامه پیدا کند.

۷)

الف) با رعایت مقررات قسمت ب، آثاری که مشمول مادۀ حاضر می‌شوند تنها آثاری هستند که به شکل چاپی یا هر شکل دیگر مشابه تکثیر منتشر شده‌اند.

ب) تکثیر صوتی – تصویری تثبیت مجاز صوتی –تصویری و نیز تکثیر هرگونه اثر حمایت شدۀ مندرج در آن و ترجمۀ متن همراه آن به زبان عمومی کشوری که مجوز در آن درخواست شده نیز مشمول این ماده می‌باشد مشروط به اینکه این مسئله که تثبیت‌های صوتی –تصویری مورد نظر صرفاً برای اهداف آموزشی و دانشگاهی تهیه و منتشر شوند.

مادۀ ۴

  مقررات مشترک مجوزهای پیش بینی شده در مواد ۲ و ۱: ۳ و ۲: آیین رسیدگی؛ ۳. اشاره به نام پدیدآورنده و عنوان اثر؛ ۴. صادرات نسخه‌ها؛ ۵. قید کشور محل اجرای مجوز؛ ۳۶. پرداخت  

۱) مجوزهای مذکور در مواد ۲ یا ۳ صادر نمی‌شوند مگر اینکه متقاضی مطابق مقررات لازم الاجرای کشور مورد نظر، اثبات کند که از دارندۀ حق اجارۀ ترجمه و نشر یا تکثیر و انتشار چاپ آن را، حسب مورد، درخواست کرده و نتوانسته اجازۀ او را تحصیل کند، یا پس از تلاش کافی نتوانسته او را بیابد. همزمان که او از دارنده حق تقاضای فوق را می‌کند باید آن را به اطلاع هر مرکز ملی یا بین المللی مذکور در بند ۲ برساند.

۲) اگر متقاضی نتوانست دارندۀ حق را بیابد، باید با پست هوایی سفارشی، نسخه‌هایی از تقاضایی را که به مقامات صالح برای صدور مجوز داده است برای ناشری که نامش بر روی اثر درج شده و نیز مرکز ملی یا بین‌المللی اطلاع رسانی تعیین شده توسط حکومیت کشوری که فرض می‌شود مقر اصلی عملیات ناشر در آن است و این حکومت قبلاً این مراکز را به موجب اعلامیه‌ای به دبیر کل داده است ارسال کند.

۳) نام پدیدآورنده باید بر تمام نسخه‌های ترجمه یا تکثیر منتشر شده تحت مجوز صادره وفق مادۀ ۲ یا مادۀ ۳ قید شود. عنوان اثر باید بر تمام نسخه‌ها درج شود. اگر ترجمه مطرح باشد، در هر صورت باید عنوان اصلی اثر بر تمامی نسخه‌ها قید شود.

۴)

الف) مجوز صادره به موجب مواد ۲ یا ۳ نمی‌تواند شامل صادرات نسخه‌ها شده و این گونه مجوز صرفاً حسب مورد برای چاپ ترجمۀ اثر و تکثیر آن در داخل قلمرو کشوری که مجوز در آن درخواست شده اعتبار دارد.

ب) به منظور اجرای قسمت الف فوق، باید ارسال نسخه‌هایی از اثر را از یک قلمرو به کشوری که برای این قلمرو اعلامیه‌ای مطابق بند ۵ مادۀ ۱ صادر کرده، صادرات تلقی کرد.

ج) هنگامی که یک سازمان دولتی یا هر سازمان عمومی دیگر کشوری که چنین مجوزی را مطابق مادۀ ۲ صادر کرده تا اثر به زبانی غیر از انگلیسی، اسپانیولی یا فرانسوی ترجمه شود، ارسال نسخه‌هایی از ترجمۀ منتشر شده به استناد این مجوز به کشور دیگر، در صورت حصول تمامی شرایط زیر صادرات محسوب نمی‌شود:

یک) گیرندگان اشخاص تبعۀ‌‌ همان کشوری باشند که مقامات صالحش مجوز را صادر کرده‌اند یا سازمان‌هایی باشند که چنین اتباعی را شامل می‌شوند؛

دو) نسخه‌ها فقط برای مقاصد تحصیلی، دانشگاهی یا پژوهشی استفاده شوند؛

سه) ارسال نسخه‌ها و توزیع نهایی بین گیرندگان واجد هیچ گونه جنبۀ تجاری نباشد؛ و

چهار) کشوری که به آنجا نسخه‌ها ارسال شده‌اند با کشور متبوع مقامات صادر کنندۀ مجوز قراردادی برای تجویز دریافت، یا توزیع یا هر دوی این کار‌ها بسته باشد و حکومت کشور اخیر وجود این قرارداد را به اطلاع دبیر کل رسانده باشد.

۵) هر نسخۀ منتشر شده تحت مجوزهای صادره وفق مواد ۲ و ۳ باید حاوی این هشدار به زبان مناسب دارای قیدی باشد که نشان دهد این نسخه‌ها فقط در کشور یا سرزمینی که این مجوز اجرا می‌شود توزیع شوند.

۶)

الف) تدابیر مناسبی در عرصۀ ملی اتخاذ می‌شوند تا

یک) مجوز برای دارندۀ حق ترجمه یا تکثیر حسب مورد، حق پرداخت منصفانه و مطابقاً سطح پرداختی که معمولاً در مورد مجوزی که آزادانه بین طرفین در دو کشور مربوط تعیین می‌شود، و در بر داشته باشد؛ و

دو) پرداخت و انتقال این غرامت تضمین شود؛ اگر مقررات ملی در موضوع تبدیل ارز وجود دارد، مقامات صالح از هیچ گونه تلاشی فروگذار نخواهند کرد تا با توسط به راه‌کارهای بین‌المللی جهت انتقال غرامت به پول بین‌المللی قابل تبدیل یا معادل آن تضمین شود.

ب) تدابیر متناسبی باید در مقررات ملی اتخاذ شود تا یک ترجمۀ صحیح از اثر یا تکثیر دقیقی از نشر مورد نظر حسب مورد انجام شود.

مادۀ ۵

  امکان دیگری برای محدود کردن حق ترجمه: ۱. نظام مقرر در سند ۱۸۸۶ و ۱۸۹۶؛ ۲. عدم امکان تغییر نظام پس از انتخاب مادۀ ۲؛ ۳. مهلت انتخاب نظام دیگر  

۱)

الف) هر کشوری صالح به اعلام این است که از اختیار مقرر در مادۀ ۲ بهره‌مند می‌شود، هنگامی که این سند را تصویب می‌کند یا بدان ملحق می‌شود، به جای اینکه چنین اعلامی انجام بدهد،

ب) اگر کشوری است که مشمول بخش الف بند ۲ مادۀ ۳۰ می‌شود وفق این ماده برای آنچه که به حق ترجمه مربوط می‌شود اعلام کند؛

دو) اگر کشوری است که مشمول بخش الف بند ۲ مادۀ ۳۰ نمب شود و حتی اگر کشور غیر عضو اتحادیه هم نیست، مطابق اولین سطر بخش ب بند ۲ مادۀ ۳۰ اعلام کند.

ب) در فرضی که یك کشور، دیگر کشور در حال توسعه وفق بند ۱ ماده ۱ تلقی نمی‌شود اعلام انجام شده مطابق مادۀ حاضر تا تاریخ انقضای مدت قابل اعمال وفق در بند ۳ مادۀ ۱ معتبر باقی می‌ماند.

ج) هر کشوری که مطابق مقررات این بند اعلام کرده است نمی‌تواند بعداً از اختیار مقرر در مادۀ ۲ بهره‌مند شود حتی اگر اعلام خود را پس گرفته باشد.

۲) با رعایت بند ۳، هر کشوری که می‌خواهد از مزایای اختیار مذکور در مادۀ ۲ بهره‌مند شود نمی‌تواند بعداً مطابق بند ۱ اعلامیه بدهد.

۳) هر کشوری که دیگر مطابق بند ۱ مادۀ ۱ کشور در حال توسعه تلقی نمی‌شود می‌تواند حد اکثر ۲ سال قبل از انقضای مهلت قابل اعمال مذکور در بند ۳ مادۀ ۱، وفق سطر نخست بخش ب بند ۲ مادۀ ۳۰ اعلام کند، علی‌رغم اینکه کشور غیر عضو اتحادیه تلقی نمی‌شود. این اعلام در تاریخی که مهلت قابل اعمال وفق بند ۳ ماده سپری می‌شود موثر واقع می‌شود.

ماده ۶

  امکان اجرا یا پذیرش اجرای برخی مقررات پیوست قبل از ملحق شدن به آن: ۱. اعلامیه؛ ۲. امین و تاریخی که از آن زمان اعلامیه موثر واقع می‌شود  

۱) هر کشور عضو اتحادیه از تاریخ این سند و هر زمان قبل از اینکه به مواد ۱ تا ۲۱ و این پیوست متعهد شود می‌تواند اعلام کند:

یک) اگر کشوری است که به مواد ۱ تا ۲۱ و این پیوست متعهد شده است صلاحیت استناد به استفاده از اختیارات مذکور در بند ۱ مادۀ ۱ را دارد، که مقررات مواد ۲ یا ۳ یا هر دو را، نسبت به آثاری که کشور خاستگاه آن کشوری است که در اجرای قسمت ۲ زیر، اجرای این مواد را نسبت به این قبیل آثار می‌پذیرد، یا کشوری است که به مواد ۱ تا ۲۱ و این پیوست متعهد است؛ چنین اعلامی می‌تواند به جای مادۀ ۲ به مادۀ ۵ اشاره داشته باشد.

دو) که اجرای پیوست حاضر را نسبت به آثاری که کشور خاستگاهش است توسط کشورهایی که اعلامی به استناد بند ۱ فوق انجام داده‌اند یا اخطاری وفق مادۀ ۱ صادر کرده‌اند، می‌پذیرد.

۳) هر اعلامی که مطابق بند ۱ انجام می‌شود باید نوشته بوده و به دبیر کل تودیع شود. این اعلام از تاریخ تودیع موثر است.

تگ ها : كنوانسيون ها و مقررات خارجی